OLÁ VILNIUS!

continua noutro sítio / Tęsinys... kitoje vietoje

2009-09-11T08:20:00.000-07:00

Depois de 2 anos e oito meses de existência, vamos mudar de casa... Crescemos! Nunca fomos propriamente um blog somente para Vilnius, embora pelo nome isso o possa indicar. Foi gratificante o trabalho desenvolvido neste período. Foi com enorme satisfação que fomos observando a presença de visitantes dos quato cantos do Mundo. As cerca de 1600 visitas por mês são um sinal evidente do sucesso e da utilidade deste cantinho português na maravilhosa Lituânia.

Por achar que temos uma outra dimensão e porque queremos não só dizer OLÁ VILNIUS, em breve iremos avançar para uma nova aventura... Continuaremos juntos no novo projecto... É tempo para

OLÁ LIETUVA!

(http://www.ola-lietuva.blogspot.com/)

Tęsinys...
kitoje vietoje

Po dviejų metų ir aštuonių mėnesių egzistencijos persikraustome... Išaugome! Niekada nebuvome blog’u tik Vilniaus miestui, nors taip galima manyti sprendžiant iš pavadinimo. Darbas, atliktas per šį laikotarpį, buvo atlygintas. Su dideliu pasitenkinimu stebėjome svečius, apsilankančius iš įvairių pasaulio kraštų. Apie 1600 vizitų per mėnesį šiame Lietuvos portugališkame kampelyje patvirtina jo sėkmę ir reikalingumą.
Manydami, kad išaugome į kitą dimensiją ir norėdami sakyti ne tik “LABAS, VILNIAU” (OLÁ VILNIUS), pasinėrėme į naują nuotykį... tęsime darbą kartu naujame projekte... Atėjo laikas sakyti

“LABAS, LIETUVA!”
OLÁ LIETUVA!

(www.ola-lietuva.blogspot.com)

Translation: Giedrė Liutkevičiūtė

Filipe Raposo - o melhor jazz português em Vilnius / Filipe Raposo – geriausias portugalų džiazo atlikėjas – lankėsi Vilniuje

2009-09-11T07:28:00.000-07:00

O programa ARTSCAPE integrado na comemorações da capital Europeia da Cultura, teve três componentes artísticas: o Cinema, as artes Plásticas e o Jazz. Coube ao trio de Filipe Raposo representar Portugal. O jazz é uma expressão musical muito apreciada na Lituânia, e neste dia, 8 de Setembro, nem mesmo um jogo de basquetebol (2ª religião do país como dizem os lituanos) da selecção lituana afastou audiência do primeiro concerto português de jazz neste país. Simplesmente brilhante, a actuação deste trio que baseou a sua actuação em "inspirações jazzisticas" recolhidas da música folclórica portuguesa, fado e Bach. O trio composto por Filipe Raposo, Yuri Daniel e Carlos Miguel, foi uma enorme surpresa para todos e deixou atrás de si desejos de novas presenças em próximos festivais. Um agradecimento especial para o "Homem" do jazz lituano, Antanas Gustys, quefoi inexcedível na organização deste concerto.

ARTSCAPE programa, integruota į Europos kultūros sostinės renginius, apėmė tris meno sritis: kiną, vaizduojamąjį meną ir džiazą. Būtent paskutinėje srityje Felipės Raposo trio atsovavo Portugaliją. Džiazas Lietuvoje yra viena iš labiausiai vertinamų muzikos rūšių, todėl netgi žaidžiant nacionalinei krepšinio rinktinei (o krepšinis Lietuvoje yra tarsi antra religija) tą pačią dieną – rugsėjo 8-tą – didelė publika susirinko į pirmąjį portugalų džiazo koncertą Lietuvoje. Tiesiog nuostabus buvo šio trio pasirodymas, pagrįstas “džiaziškais įkvėpimais”, kilusiais iš folklorinės portugalų muzikos, fado ir Bacho kūrinių. Trio, kurį sudaro Filipe Raposo, Yuri Daniel ir Carlos Miguel, buvo didžiulė staigmena visiems ir sužadino norą jį matyti būsimuose festivaliuose.
Norėtume ypatingai padėkoti Lietuvos džiazo “žmogui” Antanui Gusčiui už indėlį organizuojant šį koncertą.

http://www.ore.lt/article.php?action=get&id=1017979

http://www.7md.lt/lt/2009-09-18/muzika/portugalijos_dziazas_vilniuje.html

Translation: Giedrė Liutkevičiūtė

Abertura da exposição de Maria Leal da Costa - Vilnius / Marijos Leal da Costa ekspozicijos atidarymas Vilniuje

2009-09-11T07:13:00.000-07:00

Esta é mais uma marca de Portugal na Vilnius'09. Depois de Kaunas, a exposiçã "VOAR" de Maria Leal da costa foi inaugurada em Vilnius no passado dia 3 de Setembro e estará patente na galeria "Meno Nisa" até ao dia 2 de Outubro. Na cerimónia de abertura estiveram o Sr. Embaixador de Portugal João da Silva Leitão, o Vice-Presidente do Município de Vilnius e responsável pela cultura Vidmantas Martikonas e Diana Stomienė Directora da Galeria.

Tai dar vienas Portugalijos paminėjimas Vilniaus – Europos kultūros sostinės renginiuose. Rugsėjo 3 dieną, po demonstravimo Kaune, Marijos Leal ekspozicija pavadinimu “SKRISTI”, buvo atidaryta Vilniuje, “Meno nišos” galerijoje, ir veiks iki spalio 2 dienos. Atidarymo ceremonijoje dalyvavo Portugalijos ambasadorius João da Silva Leitão, Vilniaus savivaldybės vicemeras vidmantas Martikonas ir galerijos derektorė Diana Stomienė.

Translation: Giedrė Liutkevičiūtė

Abertura da exposição sobre Manoel de Oliveira / Ekspozicijos, skirtos Manoel de Oliveira, atidarymas

2009-09-11T05:57:00.000-07:00

Cerca de 70 pessoas estiveram no Museu de Cinema, Música e Teatro de Vilnius para assistir à inauguração da Exposição sobre a obra de Manoel de Oliveira. No evento estiveram presentes
vários elementos do corpo diplomático e os discursos de abertura foram feitos por Auksė Kapočiūtė, Vice-Directora do Museu e por Nuno Guimarães. Vários jornalistas da imprensa escrita, rádio e televisão fizeram a cobertura desta importante exposição.

Apie 70 žmonių, tarp kurių buvo ir diplomatijos atstovų, dalyvavo ekspozicijos, skirtos Manoel de Oliveira darbams, atidaryme, vykusiame Lietuvos teatro, muziko ir kino muziejuje. Atidarymo kalbas sakė muziejaus direktorės pavaduotoja Auksė Kapočiūtė ir Nuno Guimarães. Spaudos, radio ir televizijos žurnalistai parengė keletą reportažų apie šią svarbią parodą.

Aqui, os responsáveis por esta exposição: Ieva Lukoseviciute, Valdas Volbekas, Nuno Guimarães e Giedre Sadeikaite

Nuotraukoje matote parodos organizatorius: Ievą Lukoševičiūtę, Valdą Volbeką, Nuno Guimarães ir Giedrę Sadeikaitę.

Nuno Guimarães com as colaboradoras do Museu, Marija Šaboršinaitė e Vykintė Stundytė

Nuno Guimarães su muziejaus darbuotojomis Marija Šaboršinaite ir Vykinte Stundyte.

ARTSCAPE - Curtas Metragens / ARTSCAPE - Trumpametražiai filmai

2009-09-11T05:46:00.000-07:00

A 25 de Agosto a galeria VARTAI com a colaboração do Leitor de Português do IC, apresentou uma sessão de Curtas Metragens portuguesas. Este foi mais um evento que marcou a presença de Portugal no mês a si dedicado pela Capital Europeia da Cultura.

Rugpjūčio 25-tą dieną “Vartų galerija”, bendradarbiaudama su Camões institutu, pristatė trumpametražių Portugalijos filmų sesiją. Tai buvo dar vienas įvykis, pažymėjęs rugpjūčio mėnesį, Europos kultūros sostinės dedikuotą Portugalijai.

Translation: Giedrė Liutkevičiūtė

Manoel de Oliveira - Mostra de cinema / Manoel de Oliveira filmų ciklas

2009-09-11T05:33:00.000-07:00

No âmbito da Vilnius Capital Europeia da Cultura e inserido no programa ARTSCAPE, o KINO PAVASARIS com a colaboração do Instituto Camões, apresentou os filmes de Manoel Oliveira:

Um Filme Falado

Vale Abraão

Palavra e Utopia

A Carta

A sala onde foram apresentados, com uma capacidade para cerca de 200 pessoas, encontrou-se sempre lotada. Uma referência muito especial a Vida Ramaškienė uma extraordinária dinamizadora cultural da lituânia, sempre atenta ao cinema Português, e grande colaboradora nesta iniciativa.

Vilniaus – Eurpos kultūros sostinės fone, įtrauktas į ARTSCAPE programą, bendradarbiaujant KINO PAVASARIUI ir Camões institutui buvo pristatytas Manoel de Oliveira filmų ciklas:

Um Filme Falado (“Kalbantis filmas”)
Vale Abraão (“Abraomo slėnis”)
Palavra e Utopia (“Žodis ir utopija”)
A Carta (“Laiškas”)

Salė, kurioje buvo rodomi šie filmai, talpinanti apie 200 žmonių, buvo nuolatos pilna. Negalime nepaminėti Vidos Ramaškienės – neeilinės Lietuvos kultūros aktyvistės, visada dalyvaujančios Portugalijos kino pristatymuose ir žymiai prisidėjusios prie šios iniciatyvos.

Translation: Giedrė Liutkevičiūtė

Exposição Manoel Oliveira / Ekspozicija, skirta Manoel de Oliveirai

2009-09-10T05:31:00.000-07:00

Este foi um enorme desafio para mim e para os alunos da Universidade de Vilnius, a realização de uma exposição sobre a obra de Manoel Oliveira. Com o apoio total do Museu de Serralves, muito particularmente do seu director Dr. João Fernandes, conseguimos colocar em marcha este projecto e em 14 de Agosto abrimos uma exposição no Museu do Cinema, Teatro e Música de Vilnius. A exposição, constituída é por várias projecções cedidas por Serralves e por 28 posters que retratam parte da imensa obra deste realizador português. A exposição poderá ser visitada até ao próximo dia 16 de Agosto, no citado museu.

(http://www.ltmkm.lt/lt/parodos/trumpalaikes_parodos/manoel_de_oliveira_kurybos_paroda.html)

Manoel de Oliveira darbų ekspozicijos organizavimas tapo tikru iššūkiu tiek man, tiek Vilniaus universiteto studentams. Padedant Serralves muziejui, ypač jo direktoriui Dr. João Fernandes, sugebėjome realizuoti šį projektą ir rugpjūčio 14-tą dieną atidarėme parodą Lietuvos teatro, muzikos ir kino muziejuje. Paroda buvo sudaryta iš kelių Serralves muziejaus duotų projekcijų ir 28 plakatų, vaizduojančių dalį didaus šio protugalų režisieriaus darbo. Ekspozicija buvo atidaryta iki rugsėjo 14 dienos.

Translation: Giedrė Liutkevičiūtė

Concerto Joana Amendoeira - Imprensa

2009-09-10T04:56:00.001-07:00

(Respublika)

(Lietuvos Rytas)

Concerto de Joana Amendoeira - Vilnius / Joanos Amendoeiros koncertas Vilniuje

2009-09-10T04:20:00.000-07:00

Segundo os organizadores do "Chistopher Summer Festival" este foi o maior concerto de sempre, realizado no âmbito deste festival. Cerca de 1500 pessoas estiveram np dia 11 de Agosto na Casa dos Professores de Vilnius, espaço cultural carismático desta cidade. De referir que o concerto começou com um atraso de cerca de meia hora porque foi necessário dar tempo às pessoas que faziam fila à porta do terraço onde se realizou o concerto. Facto significativo foi a inclusão de nove excelentes músicos lituanos,

Simona Venslovaitė, Inga Kuizinaitė, Tomas Petrikis, Mindaugas Bačkus, Giedrius Gelgotas, Andrius Žiura, Arvydas Barzinskas, Paulius Lukauskas e Kristina Zebrauskaitė

que brilhantemente acompanharam os músicos portugueses, Pedro Amendoeira, Pedro Pinhal e Paulo Paz, contribuindo assim para o maior concerto dos últimos 15 anos de Festival.

Por último uma nota especial para a Joana Amendoeira que mais uma vez encantou toda a plateia, levando ao delírio a assistência quando terminou o concerto com a canção lituana "Musu dienos kaip svente".

fotos: http://www.zebra.lt/

Pasak Kristoforo vasaros festivalio organizatorių, tai buvo didžiausias koncertas šio festivalio istorijoje. Rugpjūčio 11 d. apie 1500 žmonių susirinko į Vilniaus Mokytojų namus - charizmatišą šio miesto kultūros erdvę. Turime paminėti, kad koncertas prasidėjo puse valandos vėliau dėl žmonių eilės, susidariusios prie terasos, kurioje vyko koncertas, durų. Svarbu pabrėžti, kad kocerte dalyvavo devyni puikūs Lietuvos muzikantai: Simona Venslovaitė, Inga Kuizinaitė, Tomas Petrikis, Mindaugas Bačkus, Giedrius Gelgotas, Andrius Žiura, Arvydas Barzinskas, Paulius Lukauskas ir Kristina Zebrauskaitė, kurie nuostabiai pritarė Portugalijos muzikantams Pedro Amendoeira, Pedro Pinhal ir Paulo Paz, taip prisidėdami prie didžiausio festivalio koncerto per paskutinius 15 metų.
Galiausiai ypatingo mūsų dėmesio nusipelnė Joana Amendoeira, kuri dar kartą pradžiugino publiką, koncertą užbaigdama lietuviška daina “Mūsų dienos kaip šventė”.

Translation: Giedrė Liutkevičiūtė

Workshop de Guitarra Portuguesa - Vilnius / Grojimo portugališka gitara pamoka – Vilnius

2009-09-10T03:55:00.000-07:00

Nos dias 10 e 11 de Agosto realizou-se em Vilnius a primeira workshop de guitarra portuguesa, promovida pelo Instituto Camões, pela Embaixada de Portugal e com a preciosa colaboração do "Christopher Summer Festival". Ministrada pelo excelente guitarrista português Pedro Amendoeira, de assinalar a colaboração excepcional de Joana Amendoeira, Paulo Paz e Pedro Pinhal, que em muito contribuíram para o sucesso desta iniciativa. Na workshop estiveram presentes basicamente guitarristas clássicos, quer do sexo masculino quer do sexo feminino, abrindo-se perspectivas para num futuro próximo poder vir a realizar-se mais apresentações deste instrumento musical português. A televisão lituana fez uma cobertura interessante do acontecimento: http://www.lrytas.lt/videonews/?id=12499931221249984630

Bendradarbiaujant “Kristoforo vasaros festivaliui” rugpjūčio 10-11 dienomis Vilniuje įvyko pirmoji portugališkos gitaros grojimo pamoka, inicijuota Camões instituto ir Portugalijos ambasados. Pamoką vedė puikus portugalų gitaristas Pedro Amendoeira su išskirtine Joanos Amendoeiros, Paulo Paz ir Pedro Pinhal pagalba, kuri itin prisidėjo prie šios iniciatyvos sėkmės. Pamokoje daugiausia dalyvavo klasikinės gitaros atlikėjai - tiek vyrai tiek moterys -, atverdami persperktyvas šio portugališko instrumento pristatymams artimoje ateityje. Lietuvos televizija sukūrė įdomų reportažą apie šį įvykį:
http://www.lrytas.lt/videonews/?id=12499931221249984630

Translation: Giedrė Liutkevičiūtė

Baltijos kelias

2009-09-06T07:10:00.000-07:00

Baltijos kelias – tai 650 kilometrų ilgio rankomis susikibusių žmonių grandinė, sujungusi trijų Baltijos šalių sostines – Vilnių, Rygą ir Taliną. Beveik 2,5 milijono žmonių susirinko į masinę demonstraciją minėdami 50-ąsias Molotovo-Ribentropo pakto, panaikinusio Baltijos šalių nepriklausomybę, metines. 1989 metų rugpjūčio 23-ą dieną 19 val., po radijo signalo, šimtatūkstantinė žmonių grandinė nusidriekė nuo Gedimino bokšto Vilniuje pro laisvės paminklą Rygoje iki Hermano bokšto Taline. Baltijos kelias, organizuotas Lietuvos persitvarkymo sąjūdžio, Estijos ir Latvijos liaudies frontų, ėjo ruožu Vilnius–Ukmergė–Panevėžys–Pasvalys–Bauskė–Ryga–Ainažiai–Pernu–Talinas. Taip buvo parodytas ryžtingas Baltijos valstybių noras atsiskirti nuo Sovietų sąjungos. Baltijos kelias yra įtrauktas į Gineso pasaulio rekordų knygą kaip ilgiausia žmonių grandinė. Panašios manifestacijos dar kelerius metus buvo rengiamos tiek Pabaltijo regione, tiek kitose Sovietų sąjungai priklausiusiose šalyse. Slaptųjų protokolų pasmerkimas padidino Estijos, Latvijos ir Lietuvos galimybę atkurti nepriklausomybę, paskatino demokratinių procesų plėtrą Rytų Europos šalyse bei pačioje Sovietų Sąjungoje.

(article of Milda Leonaviciute)
Komentarai iliustracijoms:

Ženklas ant akmens žymi Baltijos kelio pradžią ant Gedimino kalno.

Via Báltica é a corrente humana de 650 quilómetros que juntou as capitais – Vilnius, Riga e Talin- dos três países Bálticos. Por volta de 2.5 milhões de pessoas juntaram-se para assinalar o aniversário de 50 anos de pacto de Molotov e Ribentrop, que retirou a independência destes países. Em 1989, no dia 23 de Agosto às 19:00 horas, depois de sinal de rádio, centenas milhares de pessoas formaram uma corrente que começou na torre de Gediminas em Vilnius, continuou até ao monumento da liberdade em Riga e acabou na torre de Herman em Talin. A Via Báltica foi organizada pelo “Movimento da Liberdade da Lituânia”, e pelas “Frentes do Povo” da Letónia e Estónia e envolveu as seguintes cidades: Vilnius–Ukmergė–Panevėžys–Pasvalys–Bauskė–Ryga–Ainažiai–Pernu–Talinas. Assim os países Bálticos mostraram a vontade de se separar da União Soviética. A Via Báltica está presente no livro de recorde do Guiness como a maior corrente humana. Depois desta manifestação, foram organizadas mais algumas manifestações parecidas na região Báltico e em outros países da União Soviética. Este movimento aumentou a oportunidade de restituir a independência da Lituânia, Letónia e Estónia, bem como incitou o desenvolvimento dos procedimentos democráticos nos países da Europa do Leste e na própria União Soviética.

(translation: Giedrė Liutkeviciūtė )

Joana Amendoeira - Concerto em Kaunas / Joana Amendoeira – koncertas Kaune

2009-08-19T07:51:00.000-07:00

Cerca de 700 pessoas assistiram em Kaunas ao concerto de Joana Amendoeira com músicos lituanos de excepção (um quarteto de cordas, um quarteto de sopros e uma acordeonista). Estiveram também presentes no concerto dois pares de dançarinos de tango que repetiram, agora ao vivo, experiências anteriores promovidas pelo leitorado de Português e pela embaixada de Portugal.

Apie 700 žmonių dalyvavo Joanos Amendoeiros ir išskirtinių Lietuvos muzikų (stygų ir pučiamųjų orkestrai bei akardionistas) koncerte Kaune. Koncerte taip pat dalyvavo dvi tango šokėjų poros, kurios šįkart gyvai pakartojo jau išgyventą ir Portugalijos ambasados bei portugalų kalbos studentų paskatintą patirtį.

Translation: Giedrė Liutkevičiūtė

João Paulo Feliciano, tocando guitarra em mímica / João Paulo Feliciano, imituojantis grojimą gitara.

2009-08-16T17:57:00.000-07:00

Exposição / Instalação de João Paulo Feliciano - João Paulo Feliciano ekspozicija

2009-08-16T17:28:00.000-07:00

A exposição / instalação de João Paulo Feliciano, estará patente ao público na galeria Vartai até ao final do mes de Agosto. Juntamente com os trabalhos do artista português, são apresentados outros da lituana Laura Garbštienė.

João Paulo Feliciano ekspozicija bus atvira lankytojams Vartų galerijoje iki rugpjūčio pabaigos. Kartu su portugalų meninko darbais bus demonstruojami ir lietuvės Lauros Garbštienės kūriniai.

http://www.galerijavartai.lt/index.php?lang=lt&page=1/1/42&folder=parodos/esamos&gall=42

Translation: Giedrė Liutkevičiūtė

ARTSCAPE - Mês de Portugal / ARTSCAPE – mėnuo, skirtas Portugalijai

2009-08-16T16:30:00.001-07:00

Oficialmente o mês dedicado a Portugal nos eventos promovidos pela Vilnius 2009, abriu no dia 8 de Agosto, na galeria Vartai, com uma exposição / instalação de JOÃO PAULO FELICIANO, intitulada LIÇÕES DE MÚSICA (RECAPITULAÇÃO) Na abertura estiveram presentes dezenas de pessoas ligadas a actividade cultural da cidade, bem como o Dr. António Gomes de Pinho, Presidente da Fundação de Serralves e o Dr. João Fernandes, Director do Museu de Serralves.
Estiveram também presentes Nuno Guimarães, representando a Embaixada de Portugal e o Instituto Camões, e Nida Rutkienė, Laura Rutkutė e Vida Ramaškienė as grandes dinamizadoras do projecto ARTSCAPE.

Mėnuo skirtas Portugalijai oficialiai prasidėjo rugpjūčio 8 dieną Vilniuje, Vartų galerijoje, atidarant JOÃO PAULO FELICIANO ekspoziciją, pavadintą “MUZIKOS PAMOKOS” (Reviu). Atidaryme dalyvavo dešimtys žmonių, susijusių su miesto kultūrine veikla: Dr. António Gomes de Pinho - Serralves fondo prezidentas ir Dr. João Fernandes - Serralves muziejaus direktorius.
Taip pat dalyvavo Nuno Guimarães, atstovaujantis Portugalijos ambasadą ir Camões institutą, Nida Rutkienė, Laura Rutkutė e Vida Ramaškienė – ARTSCAPE projekto aktyvistės.

Translation: Giedrė Liutkevičiūtė

Tributo a Manoel de Oliveira / Duoklė Manoel de Oliveir’ai

2009-08-16T16:01:00.000-07:00

Numa organização da Embaixada de Portugal, do Instituto Camões, do Kino Pavasaris e com o apoio do Museu de Serralves, realizou-se no passado dia 7 de Agosto, no cinema Vingis, uma sessão de homenagem ao realizador Manoel de Oliveira. No evento foram apresentados o primeiro e o último filme desta incontornável figura do cinema português e europeu, DOURO FAINA FLUVIAL e SINGULARIDADES DE UMA RAPRIGA LOURA. Estiveram presentes neste tributo o Dr. João Fernandes, director do Museu de Serralves, o actor Ricardo Trepa e a critica de cinema Izolda Keidošiūtė, que entrevistou os convidados portugueses e moderou um debate com a assistência. Cerca de 100 pessoas assistiram às projecções dos filmes, seguindo-se depois um cocktail oferecido pelo Kino Pavasaris e sua directora Vida Ramaškienė.

Bendradarbiaujant Portugalijos ambasadai, Camões institutui, Kino Pavasariui ir padedant Serralves muziejui, rugpjūčio 7-tą Vingio kino teatre įvyko Manoel de Oliveira pagerbimas. Renginio metu buvo pristatyti pirmasis ir paskutinis šios įdomios portugalų ir Europos kino asmenybės filmai: DOURO FAINA FLUVIAL (“Žvejyba Douro upėje”) ir SINGULARIDADES DE UMA RAPRIGA LOURA ( “Vienos šviesiaplaukės ypatybės”). Šiame pagerbime dalyvavo Serralves muziejaus direktorius João Fernandes, aktorius Ricardo Trepa ir kino kritikė Izolda Keidošiūtė, kuri kalbino svečius iš Portugalijos ir moderavo diskusiją. Apie 100 žmonių dalyvavo filmų demonstravime ir vaišinosi Kino Pavasario direktorės Vidos Ramaškienės pasiūlytais kokteliais.

Translation: Giedrė Liutkevičiūtė

Agosto - Mês de Portugal

2009-08-06T07:31:00.000-07:00

No passado dia 4 realizou-se na Embaixada de Portugal uma conferência de imprensa para a apresentação de todas as actividades culturais portuguesas previstas, que apresentamos de seguida:

1. Išskirtinis Manoelio de Oliveiros dviejų filmų seansas. Bus parodyti pirmasis Douro, Faina Fluvial/Darbai prie Douro upės (1931, 18 min.) bei vėliausias Singularidades de uma rapariga loira/Vienos blondinės ypatybės (2009, 63 min.) režisieriaus filmai.

Rugpjūčio 7 d. 16 val., kino teatre „Forum Cinemas Vingis“, (12 salėje)

2. Paroda
João Paulo Feliciano
Muzikos pamokos (rekapituliacija)
Laura Garbštienė

RUGPJŪČIO 8 D. - RUGSĖJO 4
Atidarymas: rugpjūčio 8 d., 18:00Galerija „Vartai“ Vilniaus g. 39, Vilnius

3. Manoel de Oliveira retrospektyva:

ABRAOMO SLĖNIS / ABRAHAM’S VALLEY

RUGPJŪČIO 14D., 17:00
KINO CENTRAS SKALVIJA

KALBANTIS KINAS / A TALKING PICTURE

RUGPJŪČIO 21D., 17:00
KINO CENTRAS SKALVIJA

TRUMPAMETRAŽIAI FILMAI

RUGPJŪČIO 25D., 19:00

GALERIJA VARTAI Vilniaus g. 39, Vilnius

ŽODIS IR UTOPIJA/ WORD AND UTOPIA

RUGPJŪČIO 26D., 21:00
KINO CENTRAS SKALVIJA

LAIŠKAS / THE LETTER

RUGPJŪČIO 30D.,17:00
KINO CENTRAS SKALVIJA

AKLO ŽMOGAUS APGAVYSTĖ / BLIND MAN’S BLUFF

RUGSĖJO 2D., 21:00 KINO CENTRAS SKALVIJA

4. FILIPE RAPOSO TRIO Portugalų džiazas

Rugsėjo 8d., 19:00
”Piano.lt” koncertų salėTrakų g. 9/1, Vilnius

5. Paroda, skirta režisieriaus Manoel de Oliveira kūrybai

Lietuvos teatro, muzikos ir kino muziejus
Vilniaus g. 41, VilniusRugpjūčio 14d. 15val. (atidarymas) – rugsėjo14d.

6. Joana Amendoeira su grupe ir Kristupo styginių ir pučiamųjų kvartetai

Rugpjūčio 9d. 18.00

Vasaros renginių amfiteatras, Prieplaukos krantinė (prie Vytauto bažnyčios), Kaunas

7. Fado gitaros meistriškumo kursai

Rugpjūčio 10 ir 11 d. 11:00-13:00 val.

Stiklių g. 8 (3 aukštas)

8. Joana Amendoeira su grupe ir Kristupo styginių ir pučiamųjų kvartetai

Rugpjūčio 11d., 20.00
Vilniaus mokytojų namų kiemelisVilniaus g. 39, Vilnius

Vilnius – žaliai balta sostinė / Vilnius - a capital branco-esverdeada

2009-07-24T06:13:00.000-07:00

Pasak legendos, po medžioklės Lietuvos didysis kunigaikštis Gediminas užmigo ties Vilnios upe ir susapnavo ant kalno staugiantį didžiulį geležinį vilką. Žynys Lizdeika paaiškino sapno prasmę: čia stovės sostinė, o vilko staugimas reiškia, kad garsas apie ją sklis po visą pasaulį. Gediminas ant kalno pastatė pilį, suteikė jai Vilniaus vardą ir perkėlė čia sostinę iš Trakų. Pirmasis miesto paminėjimas rašytiniuose šaltiniuose taip pat susijęs su Gediminu – jis Vilnių mini savo laiškuose Hanzos miestams, popiežiui ir Europos valdovams 1323 – 1324 m. 1387 m. Vilnius gavo Magdeburgo (savivaldos) teises ir sparčiai plėtojosi. 1579 m. įkurtas universitetas, o tai prisidėjo prie Vilniaus, kaip žydų kultūros centro Šiaurės Europoje, susiformavimo. XVII-XVIII a. miestas nukentėjo nuo karų su Rusija ir Švedija. Nuo 1795 m. iki Pirmojo pasaulinio karo jis priklausė Rusijos imperijai. 1919 m. keletui mėnesių sukurta avantiūristinė Lietuvos–Baltarusijos valstybė su sostine Vilniumi, o 1919 – 1939 m. Vilnius buvo okupuotas Lenkijos. Antrojo pasaulinio karo metais Vilnius ėjo iš rankų į rankas sovietams, naciams ir lietuviams, kol 1944 m. sostinę ir visą Lietuvą okupavo Sovietų Sąjunga. Nuo 1990 m. Lietuva tampa nepriklausoma valstybe su savo istorine sostine Vilniumi. 2009 m. Vilnius tampa Europos kultūros sostine ir kviečia pasigrožėti unikalia įvairių kultūrų ir religijų harmonija alsuojančiu senamiesčiu, vienu didžiausių Europoje, kuris 1994 m. buvo įtrauktas į UNESCO Pasaulio kultūros paveldo sąrašą. Pastaruoju metu vilniečiai vis dažniau savo miestą vadina žaliai balta sostine – ne vien dėl puikiai tarpusavyje derančių kraštovaizdžio ir architektūros, bet ir dėl tokių pačių Vilniaus futbolo klubo spalvų.

Seguindo a lenda, após um dia de caça, o Grão-Duque da Lituânia Gediminas adormeceu ao pé do rio Vilnia e sonhou que um enorme lobo de ferro uivava em cima dum monte. O feiticeiro Lizdeika explicou-lhe o significado do sonho: a capital deveria ser estabelecida no sítio onde uivava o lobo, e o seu uivar significava que todo o mundo o ouviria, a partir desta cidade. Gediminas construiu um castelo em cima do monte, deu-lhe o nome de Vilnius e para lá mudou a capital do reino que se encontrava em Trakai. O nome Vilnius foi mencionado nos anos 1323 e1324 nas cartas que Gediminas escreveu para a cidade de Hanza, para o Papa e governadores da Europa. Em 1387 Vilnius recebeu os direitos de Magdeburbo (direitos de município) e rapidamente se desenvolveu. Em 1579 os jesuítas estabeleceram a universidade e assim contribuíram para a formação de Vilnius como o centro cultural dos judeus no Norte da Europa. Nos séculos XVII e XVIII a cidade foi afectada pelas guerras com a Rússia e a Suécia. A partir de 1795 até à Primeira Guerra Mundial, Vilnius pertenceu ao Império Russo. O estado da Lituânia e Bielorussia com a capital Vilnius, estabelecido em 1919 durou só uns meses. Entre os anos 1919 e 1939 Vilnius foi ocupado pela Polónia. Nos anos da Segunda Guerra Mundial Vilnius passou de mão em mão, soviéticos, nazistas e lituanos até ter sido ocupado pela União Soviética. Em 1990 a Lituânia tornou-se novamente um estado independente com a sua capital histórica Vilnius.
Em 2009 Vilnius é a Capital Europeia da Cultura. No centro histórico da cidade, um dos maiores da Europa e que em 1994 foi incluído na Lista do Património Cultural Mundial da UNESCO, pode apreciar a exclusiva harmonia entre a variedade de culturas e religiões. Recentemente os cidadãos de Vilnius chamam à sua cidade a capital branco-esverdeada - não só por causa da combinação perfeita da paisagem e arquitectura, mas também por causa das cores do clube de futebol de Vilnius.

texto: Milda Leonaviciute

tradução: Giedrė Liutkevičiūtė

Equipa Lituana de saltos para a água, em Portugal / Lietuvos šuolių į vandenį komanda Portugalijoje

2009-07-24T05:41:00.000-07:00

Audrone Cyziene e Natalija Tokanova

Durante este mês de Julho, uma equipa de jovens saltadores para a água da Lituânia, encontra-se a estagiar em Portugal, mais propriamente no Porto e no Funchal. Os jovens saltadores são treinados por Audrone Cyziene, que para além de ter sido várias vezes campeã da Lituânia, é também juiz internacional. A comitiva inclui uma jovem saltadora de 15 anos, Natalija Tokanova, a grande esperança da Lituânia para os Jogos Olímpicos de Londres, e reconhecidamente uma das candidatas a uma medalha. Esta oportunidade de estagiar em Portugal adequa-se na perfeição às necessidades da equipa, nesta fase de preparação. Com a colaboração da Embaixada de Portugal em Vilnius, foram encontrados os dois parceiros indispensáveis para a realização do estágio: a Câmara Municipal do Porto e a Associação de Natação da Madeira. Durante os dois estágios estão previstas sessões de aprendizagem para todas as crianças portuguesas que se queiram iniciar nesta prática desportiva. No Porto de 9 a 18 de Julho e na Madeira de 20 a 31 de Julho.

Liepos mėnesį Lietuvos jaunųjų šuolininkų į vandenį komanda treniravosi Portugalijoje: Porte ir Funchal. Jų trenerė Audronė Čyžienė ne tik kelis kartus buvo tapusi Lietuvos čempione, bet taip pat yra tarptautinė teisėja. Komandai taip pat priklauso 15-metė Natalija Tokanova – Lietuvos viltis Londono olimpinėse žaidynėse ir netgi galima medalininkė. Ši galimybė treniruotis Portugalijoje idealiai atitinka komandos poreikius šiame pasiruošimo etape. Bendradarbiaujant su Portugalijos ambasada buvo surasti du partneriai, padėję realizuoti komandiruotes: Porto savivaldybė ir Madeiros plaukimo asociacija. Per dvi komadiruotes buvo numatytos plaukimo pamokos Portugalijos vaikams, kurie norėtų pradėti praktikuoti šį sportą: Porte - liepos 9-tą bei 18-tą dienomis, Madeiroje – liepos 20-tą ir 30-tą dienomis.

(translation: Giedrė Liutkevičiūtė)

lenda do rio Mondego / Mondego upės legenda

2009-07-18T03:13:00.000-07:00

foto de Carlos (www.olhares.com)

Era uma vez uma princesa moura que vivia na serra da Estrela.Um dia, passou por ali um cavaleiro francês e viu a linda moura. Diego era o seu nome, casou com ela e foram muito felizes.Um dia, porém, o rei do seu país mandou-o chamar para combater os inimigos que estavam a atacar a França. Diego abandonou o castelo da serra da Estrela, cavalgando, cavalgando…Sozinha, a princesa chorava e chamava:

-Mon Diego!... Mon Diego!...

E tanto chorou, a chamar pelo seu cavaleiro, que as lágrimas formaram um rio a deslizar pela serra enquanto o eco da sua voz se espalhava pelo ar:

-Mon Diegooo!... Mon Diegooo!...

Com o tempo, as palavras da princesa perderam-se no vento, mas ao passar em Coimbra no Choupal, as águas do rio Mondego gemem, imitando as lágrimas da princesa.

(Lenda popular Portuguesa)

Gyveno maurų princesė Estrelos kalne. Vieną dieną jojo pro ten prancūzų raitelis ir pamatė jis gražiąją princesę. Jo vardas buvo Diego, vedė jis ją, ir buvo jie labai laimingi. Tačiau vieną dieną, raitelio šalies karalius pakvietė jį kautis su priešais, kurie užpuolė Prancūziją. Diego išvyko iš Estrelos kalno pilies. Vieniša princesė verkė ir šaukė:
- Mano Diegai! Mano Diegai!

Ir tiek ji verkė dėl savo raitelio, kad iš jos ašarų prie pat kalno atsirado upė, kur princesės balsas aidėjo ore:
- Mano Diegaaai! Mano Diegaaai!

Laikui bėgant princesės žodžius nusinešė vėjas, bet lenkdami Coimbra ten, kur yra žymusis Choupal, Mondego upės vandenys dejuoja taip, kaip verkė princesė.

(translation: Valerija Sinkeviciute)

lenda da Serra da Estrela / Estrelos kalno legenda

2009-07-18T03:08:00.000-07:00

foto de Rui Mendez (www.olhares.com)

Chegara aos ouvidos do rei que todas as noites um pastor do alto da serra conversava com uma Estrela a mais bela de todas. O rei mandou chamar o pastor e ordenou-lhe que lhe desse a Estrela, prometendo em troca oferecer-lhe muitas riquezas. O pastor respondeu que preferia continuar a ser pobre do que perder a sua amiga Estrela, sem a qual não podia viver.Ao voltar à sua cabana, no alto da serra, o pastor ouviu a sua Estrela contar o receio que tivera de ele se deixar levar pela ambição da riqueza. O pastor afirmou-lhe a sua grande dedicação. E a Estrela, contente, prometeu-lhe que nunca deixaria de ser sua amiga. Então, o velho pastor, em voz de profeta, exclamou:- De hoje em diante, esta serra há-de chamar-se serra da Estrela.E conta a lenda que, no alto da serra, se vê uma estrela que brilha de maneira estranha e diferente, como que ainda à procura do bom pastor.

(texto de: Fernando Cardoso)

Sužinojo karalius, kad visas naktis piemuo kalno viršuje kalba su pačią gražiausią Estrelą (Žvaigždė). Todėl karalius įsakė pakviesti tą piemenį, ir kad tas jam atiduotų Estelą, už tai siūlydamas daug turtų. Piemuo atsakė, kad geriau jis liks vargšas negu praras savo draugę Estrelą, be kurios jis negalėjo gyventi. Grįžęs į savo trobelę kalno viršuje piemuo išgirdo, kaip Estrela nuogąstavo, kad jis nesutiko jos atiduoti už turtus. Piemuo dar kartą patvirtino savo didįjį sprendimą. Ir patenkinta Estrela pažadėjo jam, kad visada bus jo draugė. Todėl, senas piemuo, tarsi pranašaudamas, sušaukė: „Nuo šiandienos šitas kalnas bus vadinamas Estrelos kalnu“. Ir legenda byloja, kad kalno viršuje galima matyti vieną žvaigždę, kuri keistai ir skirtingai nuo visų kitų švyti, tarsi vis dar ieškodama gerojo piemens.

(translation: Valerija Sinkeviciute)

Joana Amendoeira - Concerto em Kaunas

2009-07-17T10:11:00.000-07:00

Kaunas, 9 de Agosto, às 18:00 horas

Kristupo vasaras festivalis - Vilnius 2009

2009-07-17T10:03:00.000-07:00

Pedro Amendoeira: "workshop" de guitarra portuguesa - 10,11 de Agosto, Vilnius

Joana Amendoeira: concerto com 9 músicos Lituanos, 11 de Agosto, Vilnius

Joana Amendoeira - Entrevista ao "Festivalio Zurnalas"

2009-07-17T09:53:00.000-07:00

A comemorar mil anos da Lituânia no Porto / Lietuvos tūkstantmečio minėjimas Porto mieste

2009-07-13T03:35:00.000-07:00

Ao dia 5 deste mês um imenso projecto foi organizado para comemorar mil anos da Lituânia. Às nove horas da tarde (tempo local na Lituânia) o hino nacional de nosso país foi cantado pelos lituanos de todo o mundo. Cada grupo dos representantes fez um filme curto a mostrar momentos quando as pessoas estiveram a cantar o hino nacional e o projecto finalizou-se a juntar todas estas pequenas partes de apresentação num video principal.

Os Lituanos de Portugal também participaram neste projecto, e pelo menos nas três cidades portuguesas o hino foi cantado. Pois nos todos (ou todas :)) que estamos a ficar em Portugal, na cidade do Porto, neste tempo, juntámo-nos para comemorar o aniversário grande de nosso país!

Šio mėnesio 5 d. buvo realizuojama didžiulio masto iniciatyva, skirta Lietuvos tūkstantmečio jubiliejui paminėti. 21 val. Lietuvos laiku viso pasaulio lietuviai sutartinai užtraukė mūsų šalies himną. Kiekviena himną giedojusių lietuvių grupė įamžino iškilmingą momentą trumpame vaizdo įraše. Minėtos iniciatyvos pagrindu trumpieji vaizdo įrašai buvo surinkti ir sujungti į vieną bendrą reportažą.

Portugalijos lietuviai taip pat prisidėjo prie pastarojo projekto: bent trys Portugalijos miestai tą vakarą alsavo lietuviška dvasia. Be abejo, ir mes, lietuvaitės iš Porto, sutartinai sugiedojome Tautišką Giesmę, pagerbdamos Tėvynę didžios sukakties proga!

http://www.youtube.com/watch?v=2wp72jlTKhg

http://www.youtube.com/watch?v=zKyCL1Kx5bk

ARTVILNIUS'09 - Galerias Portuguesas / ARTVILNIUS'09 – Portugalų galerijos

2009-07-09T08:58:00.000-07:00

Este é um dos grandes momentos do plano de eventos da Capital da Cultura. Para nós portugueses é com grande orgulho que vemos 4 galerias do nosso país neste certame. Na feira estão representados 28 países e Portugal é o 5º país com mais galerias, logo depois da Lituânia, Letónia, Alemanha e Ucrania. Para além dos países referidos, estão presentes a Argentina, a Arménia, a Austria, a Bielorrússia, a Bélgica, a Bulgária, o Canadá, a Croácia, a Dinamarca, a Estónia, a Finlandia, a França, a Hungria, a Islândia, a Índia, a Italia, o Cazaquistão, a Polónia, a Rússia, a Eslovénia, a Espanha, a Suécia e a Suiça.

As nossas galerias são:

Tai vienas svarbiausių momentų Kultūros sostinės renginių plane. Mes, portugalai, didžiuojamės, turėję progą pamatyti keturias mūsų šalies galerijas šioje parodoje. Tarp dalyvaujančių 28-ių šalių, Portugalija buvo penkta pagal galerijų skaičių, nusileidusi tik Lietuvai, Latvijai, Vokietijai ir Ukrainai. Be jau minėtų šalių, taip pat dalyvavo Argentina, Armėnija, Austrija, Baltarusija, Belgija, Bulgarija, Kanada, Kroatija, Danija, Estija, Suomija, Prancūzija, Vengrija, Islandija, Indija, Italija, Kazachstanas, Lenkija, Rusija, Slovėnija, Ispanija, Šveicarija ir Švedija.Mūsų galerijas galite pamatyti čia:

ARTHOBLER.COM (http://www.arthhobler.com/)

com os artistas:

Sabhan Adam, Darío Basso, Leonor Brilha, Rómulo Celdrán, Vanessa Chrystie; Ana Rute de Medeiros, Jakub Nepras, Paulo Neves, Carlos No, Paulo Robalo, Cecília Paredes, Vitor Pi, Alberto Plácido e Xawery Wolski

ARTHOBLER.COM (http://www.arthhobler.com/)
Dalyvaujantys menininkai:Sabhan Adam, Darío Basso, Leonor Brilha, Rómulo Celdrán, Vanessa Chrystie; Ana Rute de Medeiros, Jakub Nepras, Paulo Neves, Carlos No, Paulo Robalo, Cecília Paredes, Vitor Pi, Alberto Plácido e Xawery Wolski

IDEIAS IMERGENTES (http://www.imerge.com.pt/)

com os artistas:

Lúcia David, Márcia Lucas, Ema Ribeiro e João Foldenfjord

KYLANČIOS IDĖJOS (http://www.imerge.com.pt/)
Dalyvaujantys menininkai:Lúcia David, Márcia Lucas, Ema Ribeiro ir João Foldenfjord

GALERIA SERPENTE (http://www.galeriaserpente.com/)

com os artistas:

Isabel Cabral & Rodrigo Cabral, Maria Caldas Ribeiro, Paulo Moreira e Zaneta Jasaityte

GALERIJA GYVATĖ (http://www.galeriaserpente.com/)
Dalyvaujantys menininkai:Isabel Cabral & Rodrigo Cabral, Maria Caldas Ribeiro, Paulo Moreira ir Žaneta Jasaitytė

ZAUM PROJECTS CONTEMPORARY ART (http://www.zaumprojects.com/)

com os artistas:

Katrin Korfmann, Regine Schuman e Marlon de Azambuja

ZAUM PROJEKTO ŠIUOLAIKINIS MENAS (http://www.zaumprojects.com/)
Dalyvaujantys menininkai:Katrin Korfmann, Regine Schuman ir Marlon de Azambuja

A feira pode ser visitada até ao próximo dia 12 de Julho, nos pavilhões da LITEXPO.

Paroda vyko iki liepos 12-tos dienos LITEXPO parodų centre.

(translation: Giedrė Liutkevičiūtė)

Exposição de Maria Leal da Costa - Kaunas / Maria Leal da Costa ekspozicija Kaune

2009-07-09T06:46:00.000-07:00

Abriu em 4 de Julho na galeria "Kauno Paveikdlu Galerija" (K. Donelaicio g. 16) em Kaunas a exposição da escultora Maria Leal da Costa, intitulada "VOAR". A exposição, integrada no festival "Kaunas in Art", estará exposta até ao final de Agosto. Para além da Maria, única representante portuguesa neste importante evento, podemos encontrar trabalhos de artistas da Alemanha, Dinamarca, Estónia, Lituânia, França e Itália.

Liepos 4-tą dieną „Kauno paveikslų galerijoje“ (K Donelaičio 16) buvo atidaryta skulptorės Marios Leal da Costa paroda, pavadinta „SKRISTI“. Ši ekspozicija - „Kaunas in Art“ festivalio dalis – bus atidaryta iki rugpjūčio pabaigos. Be Marios, vienintelės portugalų menininkės šiame svarbiame renginyje, taip pat galite pamatyti Vokietijos, Danijos, Estijos, Lietuvos, Prancūzijos ir Italijos meninkų darbus.

(translation: Giedrė Liutkevičiūtė)

Lietuviškieji Romeo ir Džiuljeta / Romeu e Julieta da Lituânia

2009-07-08T06:49:00.000-07:00

Kiekviena tauta turi savo garsiausią romantiškąją porą. Lietuva taip pat turi tragišką meilės istoriją.

XVI-ame amžiuje Lietuvos Didžioji Kunigaikštystė ir Lenkijos karalystė susijungė į vieną valstybę – Abiejų Tautų Respubliką. Didysis Lietuvos kunigaikštis kartu tapo ir Lenkijos karaliumi. Žygimantas Augustas, kaip karališkos šeimos atstovas, turėjo vesti moterį iš karališkos šeimos. Bet pamilo kilmingą lietuvaitę iš galingiausios Lietuvos giminės. Barbora Radvilaitė, pasak jos amžininkų, buvo viena gražiausių Europos moterų. Ji buvo savo laikams aukšta (162 cm), liekna ir figūringa, šviesiaplaukė ir netgi baltų dantų. Dar daugiau, Barbora domėjosi madomis ir kosmetika, naudojo kvepalus ir veido pudrą. Ir šalia savo moteriško žavesio, ji buvo išsilavinusi ir mokėjo bendrauti. Žygimantas ir Barbora susitikinėjo slapta iki slaptų vedybų iš meilės, kurio įvyko 1547-aisiais metais. Po jų, Žygimantas kovojo už vedybų pripažinimą ir Barboros karūnavimą karaliene, kas įvyko 1550-ųjų gegužės 7-ąją. Tačiau jų laimei nebuvo lemta ilgai tęstis. Barbora mirė Krokuvoje 1551–ųjų gegužės 8–ąją. Savo paskutine valia ji buvo palaidota Lietuvoje, laidotuvių eisena atgabeno jos kūną į Vilnių, kuris ir dabar ilsisi Arkikatedros požemiuose. Žygimantas pėsčiomis ėjo visą kelią nuo Krokuvos iki Vilniaus, tuo parodydamas savo liūdesį ir gedulą.

Komentarai iliustracijoms:
Žygimantas neapleido mylimosios net pačiomis paskutinėmis jos gyvenimo dienomis.

(Milda Leonavičiūtė)

Cada país tem o seu casal romântico famoso. A Lituânia também tem a sua história trágica de amor.

No século XVI o Grão-Ducado da Lituânia e o da Polónia uniram-se formando um país - República das Duas Nações. Assim o grão-duque da Lituânia tornou-se no rei da Polónia. Sigismundo II Augustus como era um herdeiro real deveria casar-se com uma mulher de uma família real, mas apaixonou-se por uma lituana nobre da família mais poderosa da Lituânia. A mulher - Barbora Radvilaitė - de acordo com os escritos de seus contemporâneos, era uma das mulheres mais belas da Europa. Era alta para a sua época (162 cm), magra e feminina, com cabelos loiros e os dentes brancos. Barbora era interessada em moda e cosmética, usou perfumes e pó de arroz. Além do seu charme feminino, era educada e inteligente. Sigismundo e Barbora namoravam e casaram-se em segredo em 1547. Após o casamento Sigismundo lutou muito para legalizá-lo e para declarar Barbora como a sua rainha, o que aconteceu no dia 7 de Maio em 1550. Infelizmente a felicidade deles não durou muito tempo. No dia 8 de Maio de 1551 Barbora morreu em Cracóvia. O último desejo de Barbora foi ser enterrada na Lituânia, por isso o seu corpo foi transportado para Vilnius em cortejo fúnebre, e hoje em dia econtra-se na Catedral de Vilnius. Sigismundo percoreu a pé toda a distância entre Cracóvia e Vilnius, assim mostrando a sua tristeza e luto.

Comentários sobre as ilustrações:

Sigismundo ficou com Barbora até ao último dia da vida dela.

Tradução: Giedrė Liutkevičiūtė

ARTVILNIUS'09

2009-07-07T06:49:00.000-07:00

The Embassy of Portugal

and

The Instituto Camões

kindly invite you to visit LITEXPO and the Portuguese galleries that are presenting works of Portuguese Artists

Ideias Imergentes - stand 3.3

Arthobler.com - stand 3.11

Zaum Projects Contemporary Art - stand 3.12

Serpente Gallery - stand 4.22

from July 8th until July 12th, at LITEXPO

(http://www.artvilnius.com/)

Kodėl lietuviai švenčia savo tūkstantmetį? / Porque é que os Lituanos comemoram o seu Milénio?

2009-06-30T09:39:00.001-07:00

A Milda Leonaviciute, aluna de Português da Universidade de Vilnius, inicia hoje a sua colaboração neste blog, trazendo-nos factos históricos da Lituânia. Vamos por certo aprender belas histórias deste país... Prestemos então atenção...

Milda Leonavičiūtė, Vilniaus universiteto portugalų kalbos studentė, šiandien pradeda bendradarbiauti šiame blog’e, pateikdama istorinius faktus apie Lietuvą... Taigi tikrai sužinosime daug gražių šios šalies istorijų. Prašome jūsų dėmesio...

2009-ieji metai tokie ypatingi todėl, kad Lietuva turi dvigubą progą švęsti. Ji ne tik yra Europos kultūros sostinė. Šiemet Lietuva švenčia savo tūkstantmetį. Tad kas gi nutiko prieš tūkstantį metų? 1009-ųjų metų žiemos pabaigoje vyskupas misionierius Brunonas Kverfurtietis (taip pat žinomas kaip Brunas ir Bonifacas) su savo palyda pasiekė Lietuvos ir Kijevo Rusios pasienį. Jam pavyko atversti į krikščionybę Netimerą, „lietuvių karalių“. Brunonas, su Netimero sutikimu, sumetė medinius stabus į ugnį. Misionierius buvo bandomas ugnimi, taip įrodė, kad pagonių dievai nėra tokie galingi, koks yra krikščionių Dievas. Tačiau 1009 vasario 14-ąją (arba kovo 9-ąją) Netimero brolis, Zebedenas, nukirto Brunonui galvą ir įmetė ją į upelį, o jo palydą išžudė. Netrukus po Brunono mirties, jis, kartu su palyda, buvo paskelbtas kankiniu ir netrukus kanonizuotas. Šis įvykis vienu sakiniu buvo įrašytas Kvedlinburgo analuose (Vokietija). Svarbiausia, tai buvo pirmasis Lietuvos vardo paminėjimas rašytiniuose šaltiniuose. Šios eilutės Lietuvą Europai ir pasauliui pristatė ne pačiu prestižiškiausiu būdu, bet nuo tada lietuviai buvo atrasti kaip tokie. Pasak šiuolaikinio lietuvių istoriko, Alfredo Bumblausko, Brunonas atrado Lietuvą kaip Kolumbas atrado Ameriką.

Iliustracijų komentarai:
a) Kvedlinburgo analų eilutės sako: „šventasis Brunonas, kuris vadinamas Bonifacijumi, arkivyskupas ir vienuolis, antrais savo atsivertimo metais, Rusios ir Lietuvos (Lituae) pasienyje, pagonių trenktas į galvą, su 18 saviškių nukeliavo į dangų“.
b) Freskos, vaizduojančios Brunono misiją ir mirtį, XVII amžiuje florentiečio Paloni ištapytos Pažaislio vienuolyno (Kaunas) kupole ir skliautuose.

(Milda Leonavičiūtė)

O ano 2009 é muito especial para a Lituânia por duas razões: primeiro, Vilnius é a Capital Europeia da Cultura, segundo – este ano a Lituânia comemora o seu milénio. O que aconteceu há mil anos atrás? No fim do ano 1009, no inverno, o bispo missionário Brunonas Kverfurtietis (também conhecido como Brunas ou Bonifacas), chegou à fronteira entre a Lituânia e Kiev Russia com a sua comitiva. Ele conseguiu convencer Netimeras – duque da Lituânia – a adoptar o cristianismo e queimar os ídolos de madeira. O Missionário foi testado com fogo, e provou que os deuses pagãos não são tão poderosos como o Deus cristão. Entretanto, no dia 14 de Fevreiro (ou 9 de Março) de 1009 o irmão do Netimeras – Zebedenas – matou a comitiva toda de Brunonas, cortou-lhe a cabeça e atirou-a a um rio. Pouco depois da morte do Brunonas, ele e os seus companheiros, foram reconhecido como mártires, e canonizados. Este evento foi descrito numa única frase no Anuário de Kvedlinburg (Alemanha). Embora não sendo prestigiosa, esta foi a primeira menção do nome da Lituânia em fontes escritas, apresentando assim a Lituânia para à Europa e ao mundo. Segundo o historiador lituano moderno Alfredas Bumblauskas, o Brunonas descobriu a Lituânia como o Colombo descobriu América.

Comentários das ilustrações:
a) No Anuário de Kvedlinburg pode ler-se: "O santo Brunonas, também conhecido como Bonifacijus, o arcebispo e monge, no segundo ano da sua conversão, foi morto por pagãos com os seus 18 companheiros na fronteira entre a Rússia e a Lituânia (Lituae).
b) Os frescos que representam a missão e a morte do Brunonas, foram pintados no século XVII por Paloni de Florença, na cúpula e abóbadas do Mosteiro de Pažaislis (Kaunas).

(translation: Giedrė Liutkevičiūtė)

Teodora na Lituânia / Teodora Lietuvoje

2009-06-30T09:13:00.000-07:00

Luísa Fortes da Cunha é uma escritora portuguesa de contos juvenis. A personagem principal dos seus livros, Teodora, na companhia dos amigos Alex e Gil, vive aventuras fantásticas num mundo paralelo ao nosso, cuja porta de entrada são as ilhas encantadas do Açores. O livro "Teodora e o Segredo da Esfinge", o primeiro de 11 histórias já publicadas em Portugal, está traduzido para lituano e foi publicado pela editora Alma Littera.

Luísa Fortes da Cunha – portugalų rašytoja, kurianti istorijas mažiesiems. Pagrindinis jos knygų personažas – Teodora -, kartu su draugais Alex ir Gil patiria fantastiškų nuotykių pasaulyje paraliame mūsiškiui, į kurį vedančios durys yra nuostabiosios Açores salos. Iš 11 istorijų, jau publikuotų Portugalijoje, knyga “Teodora ir Sfinkso paslaptis” yra pimoji išversta į lietuvių kalbą ir išleista Alma Littera leidykloje.

(http://pt.wikipedia.org/wiki/Luisa_Fortes_da_Cunha)

(http://www.luisafortescunha.blogspot.com/)

(translation: Giedrė Liutkevičiūtė)

Língua e Culturas Portuguesas - Universidade de Coimbra / Portugalų kalba ir kultūra – Coimbros universitetas

2009-06-30T08:59:00.001-07:00

Estão abertas as inscrições para o Curso de Língua e Cultura Portuguesas, da Universidade de Coimbra, apoiado pelo Instituto Camões. O plano de estudos contempla a existência de 3 níveis: Elementar, Intermédio e Superior. As pré-inscrições podem ser efectuadas na Embaixada de Portugal.

Coimbros universitetas, remiamas Camões instituto, atidarė registraciją į portugalų kalbos ir kultūros kursą. Mokymo planas apima 3 lygius: pradinį, vidutinį ir aukštesnįjį. Išankstinės paraiškos gali būti pateiktos Portugalijos ambasadoje.

(translation: Giedrė Liutkevičiūtė)

jornal OLÁ VILNIUS - Junho / Žurnalas OLÁ VILNIUS – birželis

2009-06-30T08:38:00.000-07:00

Está já à disposição de todos um novo número do Jornal Olá Vilnius, desta vez com um caderno especial sobre as Capitais Europeias da Cultura em Portugal e Lituânia. Para obter o seu exemplar, basta passar pela Embaixada de Portugal.

Naujas žurnalo Olá Vilnius numeris jau prieinamas visiems, šįkart su specialiu bukletu apie Europos kultūros sostines Portugalijoje ir Lietuvoje. Norintys jį įsigyti, užeikite į ambasadą.

(translation: Giedrė Liutkevičiūtė)

Studentu era - Mais uma lição de Português / Studentų era – Dar viena portugalų kalbos pamoka

2009-06-30T08:35:00.000-07:00

Toli... Tylu... Gyva - atidarymas / Longe, silencioso e vivo - Abertura

2009-06-30T08:12:00.000-07:00

Cerca de 50 pessoas deslocaram-se à Embaixada de Portugal para a cerimónia de abertura da exposição de fotografia de Elena Archipovaite, "Longe, Silencioso e Vivo. Elena, uma arquitecta apaixonada por Portugal falando Português quase na perfeição, viveu durante algum tempo em Braga tendo por isso a oportunidade de conhecer o Gerês. Foi nessa região de Portugal que tirou as fotografias que constituem esta exposição e que deixaram surpreendidos todos os presentes, nomeadamente pelo facto de no Gerês existirem cavalos selvagens (http://olavilnius.blogspot.com/2009/06/toli-tylu-gyva-longe-silencioso-e-vivo.html), uma situação praticamente única na Europa.

Para além do habitual Porto d'Honra, os nossos convidados tiveram a possibilidade de provarem bolos, de receita portuguesa, confeccionados pela artista.

A exposição pode ser visitada na Embaixada de Portugal, até ao próximo dia 26 de Julho.

Į Elenos Archipovaitės fotografijos parodą “Toli...Tylu...Gyva..” Portugalijos ambasadoje susirinko apie 50 žmonių. Elena, architektė įsimylėjusi Portugaliją ir beveik tobulai kalbanti portugališkai, kurį laiką gyveno Bragoje ir turėjo progą pažinti netoli esančias Gerês apylinkes. Būtent šiame regione darytos fotografijos nustebino parodos lankytojus, ypač faktas, kad tai bene vienintelė vieta Europoje, kur dar yra laukinių žirgų (http://olavilnius.blogspot.com/2009/06/toli-tylu-gyva-longe-silencioso-e-vivo.html).

Be jau įprasto Porto d'Honra, parodos lankytojai galėjo paragauti portugališkų pyragaičių, gamintų pačios menininkės.
Fotografijų ekspoziciją galima aplankyti Portugalijos ambasadoje iki liepos 26 dienos.

(translation: Giedrė Liutkevičiūtė)

gaivota

2009-06-27T07:48:00.000-07:00

(Amália Rodrigues)

(Iris + Ensemble Orchestra )

(Sónia Tavares)

(Joana Amendoeira)

Se uma gaivota viesse
trazer-me o céu de Lisboa
no desenho que fizesse,
nesse céu onde o olhar
é uma asa que não voa,
smorece e cai no mar.

Que perfeito coração
no meu peito bateria,
meu amor na tua mão,
nessa mão onde cabia
perfeito o meu coração.

Se um português marinheiro,
dos sete mares andarilho,
fosse quem sabe o primeiro
a contar-me o que inventasse,
se um olhar de novo brilho
no meu olhar se enlaçasse.

Que perfeito coração
no meu peito bateria,
meu amor na tua mão,
nessa mão onde cabia
perfeito o meu coração.

Se ao dizer adeus à vida
as aves todas do céu,
me dessem na despedida
o teu olhar derradeiro,
esse olhar que era só teu,
amor que foste o primeiro.

Que perfeito coração
no meu peito morreria,
meu amor na tua mão,
nessa mão onde perfeito
bateu o meu coração.

(poema: Alexandre O'Neill / música: Alain Oulman)

'Toli... Tylu... Gyva' / Longe, silencioso e vivo

2009-06-25T09:47:00.000-07:00

The Embassy of Portugal

and

The Instituto Camões

kindly invite you to the opening of the photo exhibition

'Toli... Tylu... Gyva'

about mountain landscapes in Portugal

Elena Archipovaitė

on Friday, June 26th at 18.30 o'clock

at the Embassy of Portugal (Gedimino pr. 5)

Novas Textualidades em Língua Portuguesa / „Naujas portugalų kalbos tekstualumas“

2009-06-15T13:41:00.000-07:00

Exposição aberta de 10 de Junho a 10 de Julho na Biblioteca da Universidade de Vilnius

Šių metų birželio birželio 10 - liepos 10 dienomis Vilniaus universiteto bibliotekoje veiks paroda „Naujas portugalų kalbos tekstualumas“

(translation: Greta Tolockaitė)

Novas Textualidades - Abertura da Exposição / Parodos „Naujas portugalų kalbos tekstualumas“ atidarymas

2009-06-15T12:50:00.001-07:00

Cerca de 40 pessoas estiveram no passado dia 10 de Junho na abertura da exposição "Novas Textualidades. em Língua Portuguesa". O evento decorreu num dos espaços para o efeito da Biblioteca da Universidade de Vilnius, onde estiveram presentes o Sr. Embaixador João Silva Leitão, o Vice-Reitor da Universidade Dr. Rimantas Vaitkus, a Dra. Marija Prokopcik, directora da Biblioteca e Nuno Guimarães, leitor de Português.

Para além da abertura da exposição procedeu-se à entrega de cerca de 250 livros oferecidos pelo Instituto Camões.

Depois dos discursos do Sr. Embaixador e dos representantes da Universidade, seguiu-se um Porto d'Honra, e uma sessão cultural com aleitura de poemas de José Luís Peixoto, Gastão Cruz (ambos já estiveram na Lituânia e têm aqui poemas traduzidos) e Camões. Os poemas foram lidos pelas alunas Valerija Sinkeviciute e Milda Leonaviciute, com imagens de Portugal projectadas durante a leitura e música de fundo de Rodrigo Leão.

Į parodos „Naujas portugalų kalbos tekstualumas“ atidarymą birželio 10 d. susirinko per 40 žmonių. Renginys vyko vienoje iš Vilniaus universiteto bibliotekai priklausančių erdvių, savo dalyvavimu renginį pagerbė Portugalijos ambasadorius Lietuvoje p. João Silva Leitão, universiteto prorektorius dr. p. Rimantas Vaitkus, daktarė p. Marija Prokopcik, bibliotekos direktorė bei portugalų kalbą Vilniaus universitete dėstantis p. Nuno Guimarães.Parodos atidarymo metu buvo pristatyta per 250 Camões Instituto universitetui padovanotų knygų.Po p. ambasadorius bei Vilniaus universiteto atstovų tartų įžanginių eilučių atėjo metas kultūrinei renginio daliai: buvo skaitomos portugalų poetų José Luís Peixoto ir Gastão Cruz (abu lankėsi Lietuvoje, dalis jų kūrybos buvo išversta į lietuvių kalbą) bei Luís de Camões eilės. Poeziją skaitė studentės Valerija Sinkevičiūtė ir Milda Leonavičiūtė, tuo pat metu buvo demonstruojamos skaidrės su Portugalijos vaizdais, skambėjo Rodrigo Leão muzika.

(translation: Greta Tolockaitė)

Dia de Portugal - Recepção na Embaixada / Portugalijos diena – priėmimas ambasadoje

2009-06-15T02:06:00.000-07:00

Cerca de 100 convidados estiveram connosco no dia 10, numa cerimónia de celebração do dia de Portugal. Vários representantes das Embaixadas, membros de organismos oficiais lituanos e individualidades da vida cultural do país, marcaram presença, revelando o crescente prestígio de Portugal na Lituânia.

Beveik šimtas kviestinių svečių birželio 10 d. susirinko į Portugalijos dienos minėjimo ceremoniją Portugalijos ambasados Lietuvoje patalpose – tarp atvykusiųjų būta atstovų iš kitų ambasadų, įvairių oficialių Lietuvos institucijų, šalies kultūrinio elito. Drauge pasidžiaugta Portugalijos prestižo bei populiarumo augimu Lietuvoje.

(translation: Greta Tolockaitė)

PORTUGAL9 -´Exposição: Língua Portuguesa, Um Oceano de Culturas

2009-06-12T11:06:00.000-07:00

É uma viagem pelo mar que aqui propomos, tal como o sentem ou sentiram os autores africanos, brasileiros e portugueses representados. Viagem em que se cruzam sensibilidades e vivências, expressas nas metáforas, na simbologia e nas imagens, reveladoras da riqueza e da multiplicidade da Língua Portuguesa, um verdadeiro Oceano de Culturas.É uma ponte que se constrói, uma ponte que une as margens distintas das identidades culturais de cada um dos países de língua oficial portuguesa, uma ponte que pretendemos inscrever no nosso imaginário colectivo, num encontro cultural único, que amplie o nosso olhar sobre os outros e sobre nós próprios, fortalecendo indelevelmente os laços que nos unem e a nossa forma de estar no mundo.É uma ponte que Portugal pretende estender à Lituânia, uma nova ponte feita com experiência, sentimentos e diálogo intercultural. Uma ponte para um futuro melhor, uma ponte para um mundo onde cada cultura, tradição, religião, costume, estilo de vida, idade e valor seja respeitado e apreciado.

Siūlome kelionę vandenynu, tokią, koką išgyvena ar yra išgyvenę čia pristatomi afrikiečių, brazilų bei portugalų rašytojai. Kelionę, kurioje susikerta jausmai ir išgyvenimai, išreikšti metaforomis, simboliais bei vaizdais, atskleidžiantys portugalų kalbos turtingumą ir įvairovę, - tikrą Kultūrų vandenyną. Ši paroda - tai tiltas, jungiantis portugališkai kalbančių šalių kultūros tapatybes, jungtis, kurią norime sukurti ir išlaikyti savo atmintyje kaip unikalų kultūrų susitikimą, praplėsiantį mūsų požiūrį į kitus ir į save, sustiprinsiantį mus jungiančius saitus bei mūsų gyvenimo būdą. Tai tiltas, kurį Portugalija nori nutiesti į Lietuvą, - naujas tiltas, paremtas patirtimi, išgyvenimais bei kultūrų dialogu. Tai tiltas į geresnę ateitį, į pasaulį, kur gerbiamos ir vertinamos visos kultūros, tradicijos, religijos, papročiai, amžius ir vertybės.

Esta exposição será apresentada até ao dia 23 de Junho, no 4º piso do Centro Comercial Gedimino 9

PORTUGAL9 - Exposição: Arvydas Zalpys

2009-06-12T10:58:00.000-07:00

Durante a realização de vários projectos artísticos, visitei Portugal por diversas vezes. A maior parte do tempo passei-o no Porto e no norte de Portugal, embora tenha cruzado todo o país até ao Oceano Atlântico.
As fotografias que apresento, mais exactamente os esquiços fotográficos (considero-os como tal), são só uma pequena parte do material que tenho guardada. Estes esquiços são material que exige ainda muito trabalho, e muita meditação, no futuro.
Contudo tenho a esperança de que a partir deste trabalho, será possível realizar um ou outro futuro projecto cultural.
Aqui apresento o que ainda se pode considerar material em bruto. Acho que estes rascunhos fotográficos ajudarão a sentir o maravilhoso espírito de Portugal.

Vykdant ne vieną meno projektą jau teko keletą kartų lankytis Portugalijoje. Daugiausia laiko esu praleidęs Porto mieste bei šiaurinėje Portugalijos dalyje, nors teko pervažiuoti ir visą Portugaliją iki pat Atlanto vandenyno.
Šiandien pristatomos fotografijos – tiksliau, fotoeskizai (taip aš juos ir vertinu) – tai tik maža dalis tos medžiagos, kurią esu sukaupęs. Šie fotoeskizai – tai medžiaga, reikalaujanti dar daug darbo ir daug apmąstymų ateityje.
Tačiau turiu viltį, jog iš tos medžiagos pavyks realizuoti vieną ar kitą ateities kūrybinį sumanymą.
Na, o šiandien pateikiu tai, kas dar „neapdorota“. Manau, jog ir šie fotoeskizai padės pajausti nuostabią Portugalijos dvasią.

Esta exposição será apresentada até ao dia 23 de Junho, no 4º piso do Centro Comercial Gedimino 9

PORTUGAL9 - Exposição: Alberto Plácido / Alberto Plácido paroda

2009-06-12T10:47:00.000-07:00

6 imagens são apresentadas, que se transformam em 3 dipticos, na demanda de uma conciliação com o conceito proposto para esta exposição: Fronteiras. Cada uma das fotografias, cuja realização é anterior à proposta para a exposição RedLine, tem uma autonomia própria que, quandojuntas, propõem uma nova leitura.
0 facto deterem ter sido realizadas em tempos e espaços diferentes menciona, antes de mais, um fenómeno: Quando na fotografia, cuja prática é presencial, existe um acto de deslocação [como tal de experimentação]. Essa deslocação determina uma pratica, cria uma zona de demarcação. Usando elementos da paisagem,"marcadas pela ausência humana, mas não das suas marcas", cada fotografia prescinde do desígnio individual [não da sua identidade] para abrir caminho à percepção, essa que transforma matéria bruta em paisagem, que das passagens cria fronteiras.

Esta exposição será apresentada até ao dia 23 de Junho, no 4º piso do Centro Comercial Gedimino 9

Parodoje eksponuojami 6 paveikslai - fotografijos, konvertuoti į 3 diptikus – ekspozicijos turinys atspindi jos temą – ribos. Kiekviena nuotraukų, praeityje demonstruotų RedLine parodoje, perteikia unikalų vaizdinį, prasmę, kuri kinta, žvelgiant į keletą nuotraukų kaip į vientisą darinį.

Kiekviena fotografijų gimė skirtingu laiku ir skirtingoje erdvėje, nepaisant to, jose įamžinti vaizdai gali būti regimi vienu metu ir vienoje vietoje, kiekvienas vaizdų įamžina konkretų dislokacijos momentą. Dislokacija tam tikra prasme sukuria ribas, apibrėžia erdvę. Naudojami kraštovaizdžio elementai, skaidomi ne tiek paties peizažo, kiek žmogiškosios esybės nebuvimo jame. Ne kiekvienos fotografijų išskirtinumas, bet unikalus jų dizainas suteikia galimybę kvestionuoti peizažą bei jo vientisumą skaidančias ribas.

(translation: Greta Tolockaitė)

Ieva Lukoševičiūtė

2009-06-12T10:16:00.000-07:00

O nosso agradecimento especial para Ieva Lukoševičiūtė, a coordenadora do projecto PORTUGAL9 e simultaneamente a Professora da Escolinha. Aqui, a comer a sopa portuguesa... OBRIGADO!

Reiškiame ypatingą padėką PORTUGAL9 projekto koordinatorei, mokyklėlės dėstytojai Ievai Lukoševičiūtei. Čia – besimėgaujanti portugališka sriuba.

(translation: Greta Tolockaitė)

PORTUGAL9 - "Sabores" Portugueses / “Portugališkas skonis”

2009-06-12T09:58:00.000-07:00

Foi o que se pôde arranjar... Com muita dificuldade conseguimos ter pastéis de nata, café, vinho do Porto... Houve mesmo um restaurante que apresentou um menú Português... Depois ainda tivemos a livraria com as únicas três obras portuguesas traduzidas, que podemos encontrar à venda na Lituânia: de José Saramago, "Ensaio sobre a cegueira" e "O ano da morte de Ricardo Reis" ; de Luísa Fortes da Cunha, uma obra para crianças, "Teodora e o segredo da Esfinge". Autor de grande sucesso, Paulo Coelho, esteve também em destaque na livraria que apoiou a nossa iniciativa.

Pasirūpinta, kad kiekvienas galėtų jį pažinti... Buvo sunku, tačiau į Lietuvą atkeliavo ir tradiciniai portugališki pyragaičiai su grietinėlės įdaru, ir kava, ir portveinas. Greta įkurtas restoranas, kurio meniu sudarė išskirtinai portugališkos virtuvės patiekalai. Kiek vėliau spontaniškai įkurtoje portugališkoje bibliotekėlėje pristatytos į lietuvių kalbą išverstos portugalų rašytojų knygos, iki šiol vos trys, José Saramago “Aklumas“ ir „Rikardo Rejišo mirties metai“ bei Luísos Fortes da Cunha “Teodora ir Sfinkso paslaptis”. Čia būta ir nepaprastai populiaraus brazilų rašytojo Paulo Coelho kūrinių.

(translation: Greta Tolockaitė)

PORTUGAL9 - Fado-Tango FUSION / Fado-Tango sintezė

2009-06-12T09:31:00.000-07:00

Três pares de dançarinos de tango colaboraram uma vez mais connosco, continuando com o projecto recentemente lançado e apadrinhado pela Embaixada de de poder dançar aquela estilo sul-americano ao som de fado, cantado pela Joana Amendoeira. Durante mais de uma hora o PORTUGAL9 contou com a sua presença, tendo-se criado mesmo a oportunidade de os visitantes ensaiarem alguns passos com os nossos bailarinos.

Trys poros su ambasada nuolat bendradarbiaujančių šokėjų bei neseniai Portugalijos ambasados inicijuoto projekto, siekiančio tradicinį Pietų Amerikos šokį tango suderinti su melancholiška nacionaline portugalų fado muzika, atliekant pastarąjį šokį fado atikėjos Joanos Amendoeiros kūrinių fone, dalyvių suteikė renginio lankytojams galimybę pasigėrėti minėto derinio praktine išraiška stebint jų parengtą programą.

Irmantas Bačelis, Giedrė Matačiūnaitė, Tomas P., Mečislovas Komaras, Lolita Kuršaitė, Aurelija Daugelaitė, Tautvidas Vileikis, Lina Pavalkitė, Elena T., Ričardas Razgaitis - AČIŪ!!

(translation: Greta Tolockaitė)

PORTUGAL9 - Futebol / Futbolas

2009-06-12T06:56:00.000-07:00

Outra actividade de grande sucesso, com todos os miúdos que assistiram às aulas de Português, a terem a oportunidade de no recreio conviverem com a modalidade rainha em Portugal: o Futebol. Edgaras Jankauskas e as suas escolinhas estiveram presentes e todos receberam uma brochura autografada pelo "nosso" José Couceiro, que não pôde comparecer por não se encontrar na Lituânia. Jankauskas, apareceu para conviver com todos os presentes, tendo distribuído também autógrafos. De referir a colaboração da LFF (Federação Lituana de Futebol) e dos nossos voluntários futebolísticos Arminas e Milda (portistas ferrenhos...)

Dar vienas didelės sėkmės sulaukęs renginio projektas buvo susijęs su futbolu, sporto šaka, neabejotinai lyderiaujančia Portugalijoje populiarumo atžvilgiu. Keleto mūsiškių padedamas Edgaras Jankauskas dalino portugalo trenerio José Couceiro, deja, pastaruoju metu išvykusio iš Lietuvos ir negalėjusio dayvauti jo tėvynainių inicijuotame renginyje, pasirašytas korteles. Autografus dalinti nesibodėjo ir pats Edgaras Jankauskas. Projektą įgyvendinti pavyko Lietuvos Futbolo Federacijos bei mūsiškių „futbolo savanorių“ Armino ir Mildos dėka.

(translation: Greta Tolockaitė)

PORTUGAL9 - Cinema / Kinas

2009-06-12T06:44:00.001-07:00

Também tivemos Cinema Português, sob a responsabilidade da Rūta Aušraitė...

Taip pat pristatėme portugalų kiną, koordinatorė - Rūta Aušraitė

PORTUGAL9 - Música / Muzika

2009-06-12T06:27:00.000-07:00

Os nossos aplausos para os nossos colaboradores musicais. Roberta e Raminta com os seus violinos, lá bem no alto... Durante a manhã tocaram várias obras clássicas e algumas músicas populares Portuguesas. A Valerija, com o seu português quase fluente, encantou todos os presentes com 6 canções "pop" portuguesas, das quais destacamos uma interpretação interessantíssima (porque se aproxima do tom de fado) da "Senhora do Mar", concorrente ao Festival da Eurovisão 2008. Mantautas Krukauskas (teclados e computadores) e Andrius Staneika (percursão), improvisaram de um modo inovador e harmonioso sobre imagens de Portugal que corriam em tela colocada propositadamente no local. Por fim e porque foram peças fundamentais neste programa musical, o destaque vai para o Hugo Bermejo na montagem e cedência de todo o equipamento e o David (na foto, sentado junto aos balões), nosso DJ de serviço, que com uma cuidada "play-list" portuguesa, fez ecoar no Centro Comercial cerca de 10 horas de música do nosso país. OBRIGADO A TODOS!!!

Aplodismentai ženkliai prie mūsų renginio organizavimo prisidėjusiems muzikantams. Smuikuojančios Roberta ir Raminta – viršuje. Visą rytą merginos griežė klasikinius, taip pat populiarius portugališkus kūrinius. Neblogai portugalų kalbą mokanti Valerija atliko šešetą portugališkų “pop” dainų, išskirtiniausios kurių bene būta “Jūros moters”, mat pastarasis kūrinys išties priminė fado. Su daina “Jūros moteris” buvo varžomasi atrankoje į 2008 m. Eurovizijos konkursą.
Mantautas Krukauskas (kompiuteriniai efektai) ir Andrius Staneika (perkursija) pateikė harmoningą ir inovatorišką improvizaciją ekrane besikeičiančių Portugalijos kraštovaizdžių kontekste. Programą užbaigė Hugo Bermejo montažai bei David (nuotraukoje – sėdi greta balionų), sėkmingai didžėjavęs programos metu ir skrupulingai rinkęs geriausią portugališką muziką. Pastaroji prekybos centre skambėjo daugiau nei dešimt valandų. AČIŪ VISIEMS!!

(translation: Greta Tolockaitė)

PORTUGAL9 - Stand do Turismo / Turizmo stendas

2009-06-12T06:18:00.000-07:00

Enorme sucesso no cantinho do Turismo...

Didžiulės sėkmės sulaukęs stendas, kuriame demonstruota su turizmu susijusi medžiaga; kampe.

(translation: Greta Tolockaitė)

PORTUGAL9 - A Escolinha / Mokyklėlė

2009-06-12T05:59:00.000-07:00

Cerca de 80 crianças passaram pela nossa "escolinha de Português", onde receberam ensinamentos preciosos sobre Portugal, da Professora Ieva Lukoševičiūtė. No fim de cada aula, os alunos fizeram um teste de escolha múltipla sobre a informação recebida, podendo no entanto recorrer às cábulas fornecidas: nas paredes da sala, vários cartazes apresentavam a matéria... Todas as crianças receberam prémios para recordarem para sempre a sua primeira aula de Português! Um agradecimento muito, muito especial à PROFESSORA!

Portugališkos “mokyklėlės” dėstytoja Ieva Lukoševičiūtė sulaukė daugiau nei 80 susidomėjusių moksleivių. Kiekvienai pamokėlei baigiantis mokiniams tekdavo atlikti testą, kurio metu leista naudotis gausybe renginio vietoje buvusios “pagalbinės medžiagos”, plakatais ant sienų. Vėliau visi moksleiviai apdovanoti idant niekuomet nepamirštų savo pirmosios portugalų kalbos pamokos. Dėkojame visiems, ypač dėstytojai!

(translation: Greta Tolockaitė)

PORTUGAL9 - Cerimónia de Abertura / atidarymo ceremonija

2009-06-12T05:34:00.000-07:00

Na cerimónia de abertura do Portugal9 estiveram presentes o Sr. Embaixador de Portugal João Silva Leitão, os representantes do Centro Comercial onde decorreram todas as actividades, Bernard F. Hamill e Vaida Luscikauskaite, bem como Nuno Guimarães, do Instituto Camões. A cerimónia decorreu no último piso do centro, que foi transformado para acolher as 3 exposições seleccionadas,

Língua Portuguesa, um Oceano de Culturas

Fotografia de Alberto Plácido

Esquiços fotográficos sobre o Porto, de Arvydas Zalpys

bem como a sala de aula onde foram ministradas lições básicas de Cultura e Língua Portuguesa a crianças de várias escolas de Vilnius.

O programa cumpriu-se com a leitura de poemas de autores portugueses, em língua Lituana e Portuguesa. Mais uma vez, nesta tarefa, tivemos a colaboração da Irma Vitukynaite e Valerija Sinkeviciute.

PORTUGAL9 atidarymo ceremonijoje dalyvavo Portugalijos ambasadorius Lietuvoje p. João Silva Leitão, prekybos centro, kuriame vyko renginys, atstovai, Bernardas F. Hamill, Vaida Luscikauskaite ir Nuno Guimarães, Instituto Camões reprezentantai. Ceremonija vyko paskutiniame prekybos centro “Gedimino 9” aukšte, parengtame taip, kad būtų galimybė deramai „sutalpinti“ pamokėlių salę, kurioje vaikams turėjo būti suteikiama elementarios informacijos apie portugalų kalbą ir kultūrą bei erdves 3 parodoms:

„Portugalų kalba, kultūrų vandenynas“;

Alberto Plácido fotoekspozicija;

Arvydo Žalpio „Fotografijos eskizai“.

Programos metu buvo skaitoma Portugalijos autorių poezija portugalų ir lietuvių kalbomis. Čia vėlgi puikiai pasidarbavo Irma Vitukynaitė ir Valerija Sinkevičiūtė.

(translation: Greta Tolockaitė)

PORTUGAL9 - A montagem de exposições / techninė pagalba

2009-06-12T05:30:00.000-07:00

Ajuda imprescindível do nossos técnicos Rytis e Rokas - OBRIGADO!

Techninės pagalbos sulaukėme iš mūsų neprilygstamųjų technikų Roko bei Ryčio - AČIŪ!

PORTUGAL9 - Montagem da sala de aula / “Mokyklėlės” įrengimas

2009-06-12T05:16:00.000-07:00

Estiveram de serviço a Milda, o Arminas, a Juste, a Valerija e a Ruta - OBRIGADO!

Dėkojame Mildai, Arminui, Justei, Valerijai ir Rūtai - AČIŪ!

(translation: Greta Tolockaitė)

reveladas as 7 Maravilhas Portuguesas no Mundo / 7 portugalų kilmės pasaulio stebuklai

2009-06-11T05:52:00.000-07:00

As "7 Maravilhas de Origem Portuguesa no Mundo" foram ontem reveladas numa cerimónia em Portimão. Após uma votação em que participaram 239 418 pessoas, os monumentos escolhidos foram:

a fortaleza de Diu (Índia),

a fortaleza de Mazagão (Marrocos), a basílica do Bom Jesus de Goa (Índia),
a Cidade Velha de Santiago (Cabo Verde),
a Igreja de São Paulo (Macau),
o Convento de São Francisco de Assis da Penitência (Ouro Preto, Brasil)
e o Convento de São Francisco da Ordem Terceira (São Salvador da Baía, Brasil).Este evento significa "celebrar pedaços de Portugal espalhados pelo mundo, que são também património da Humanidade", disse o ministro Augusto Santos Silva.
"Esta iniciativa demonstrou o orgulho de todos nós, portugueses ou não, na sua história, no seu património, nas suas raízes. O objectivo da New 7 Wonders Portugal sempre foi despertar o interesse nas pessoas e conseguir assim preservar um legado que é de toda a Humanidade", afirmou Luís Segadães, presidente da New 7 Wonders Portugal.
António Vitorino, comissário das 7 Maravilhas Portuguesas no Mundo, considerou que o evento "Representa a impressão que os portugueses deixaram em vários continentes, mas é também uma forma de afirmarmos um compromisso com o futuro. Este é um património precioso que é preciso preservar e recuperar. E, portanto, ao fazermos esta escolha dos 7 monumentos mais representativos do património português, estamos também a incentivar o Estado, as empresas, a sociedade civil para que cuidem dele e o mantenham para o futuro", salientando que o estado de conservação dos 27 monumentos sobre os quais incidiu a escolha "é muito diferenciado". "Há países, como o Brasil, onde esse património está muito bem cuidado. Há outros onde os monumentos exigem intervenção, em África ou na Índia", acrescentou.

Pietų Portugalijos Portimão mieste buvo paskelbti 7 įspūdingiausi portugalų kilmės pasaulio stebuklai, parinkti remiantis balsavimo, kuriame dalyvavo 239 418 žmonių, rezultatais:

Diu tvirtovė (Indija), Mazagão tvirtovė (Marokas), Bom Jesus de Goa Bazilika (Indija), Santiago senamiestis (Žaliojo Kyšulio salos), São Paulo bažnyčia (Macão), São Francisco de Assis da Penitência vienuolynas (Ouro Preto, Brazilija), São Francisco Trečiojo Ordino vienuolynas (San Salvador da Bahia, Brazilija).

Anot ministro Augusto Santos Silva, šiuo renginiu siekta priminti, jog daugybė po pasaulį išsimėčiusių portugališkos kultūros dalelių taip pat yra neabejotinas žmonijos paveldas.

„Naujų 7 pasaulio stebuklų“ prezidentas Luís Segadães teigė, jog šią iniciatyvą derėtų laikyti pagirtina tiek portugalams, tiek kitų tautų ir kultūrų atstovams, tai – ne tik galbūt primirštos istorijos atskleidimas, bet ir įrodymas, kiek svarbu istoriškai portugalams buvo rūpintis bet kurio pasaulo kampelio žmonių interesais bei jų istorinio paveldo išsaugojimu.

„Naujų 7 pasaulio stebuklų“ komisaras António Vitorino pridūrė, jog portugalai, palikdami portugališkos kultūros pėdsaką net kelete žemynų, taip pat savotiškai įsipareigojo, susisaistė su buvusiomis valdomis. Šis portugalų kilmės istorijos ir kultūros paminklų pristatymas, anot jo, paskatins portugališkojo paveldo saugojimą šalyse, kuriose pripažįstama jo esant, pastaruoju turėtų labiau susirūpinti konkrečių valstybių institucijos, verslininkai, pilietinė visuomenė. Yra šalių, sakė komisaras, kur tokiam paveldui priežiūros išties netrūksta, pavyzdžiui, Brazilija, kita vertus, Afrikos žemyne bei Indijos teritorijoje apstu ir kitokių pavyzdžių.

dar e receber - Martinho da Vila / Kátia Guerreiro / Duoti ir gauti - Martinho da Vila / Kátia Guerreiro

2009-06-11T05:10:00.000-07:00

Dia de Portugal, de Camões e das Comunidades Portuguesas / Portugalijos, Camões ir portugalų bendruomenių diena

2009-06-09T22:18:00.000-07:00

O Dia de Portugal, de Camões e das Comunidades Portuguesas, celebrado a 10 de Junho, é o dia em que se assinala a morte de Luís Vaz de Camões em 1580, considerado o maior poeta português de todos os tempos e um dos maiores da Humanidade. O seu génio é comparável ao de Virgílio, Dante, Cervantes ou Shakespeare; das suas obras, a epopéia Os Lusíadas é a mais significativa.
Desconhece-se a data e o local onde terá nascido Camões. Admite-se que nasceu entre 1517 e 1525 e que provavelmente estudou na cidade de Coimbra onde teria freqüentado o curso de Humanidades, talvez no Mosteiro de Santa Cruz, onde tinha um tio padre, D. Bento de Camões. Não havendo registos da passagem do poeta por Coimbra, a cultura refinada dos seus escritos torna a única universidade de Portugal do tempo como o lugar mais provável de seus estudos.
Em 1549 partiu para Ceuta (África) à procura de aventura e juntou-se ao exército na luta contra os mouros. Foi durante uma grande batalha que perdeu o seu olho direito
Luís de Camões viveu em Macau, numa gruta que hoje tem o seu nome, e aí terá escrito boa parte d'Os Lusíadas. Naufragou na foz do rio Mekong, onde conservou de forma heróica o manuscrito da obra, então já adiantada. No desastre teria morrido a sua companheira chinesa Dinamene. Passou também por Goa e Moçambique, tendo regressado a Portugal em 1570.
Os Lusíadas, dedicado ao Rei D. Sebastião que desapareceu em Alcácer Quibir, é considerada a principal epopéia da época moderna devido à sua grandeza e universalidade.
A obra é composta de dez cantos, 1102 estrofes e narra a história de Vasco da Gama e dos heróis portugueses que navegaram em torno do Cabo da Boa Esperança e abriram uma nova rota para a Índia. É uma epopéia humanista, mesmo nas suas contradições, na associação da mitologia pagã à visão cristã, nos sentimentos opostos sobre a guerra e o império, no gosto do repouso e no desejo de aventura, na apreciação do prazer e nas exigências de uma visão heróica.
Morreu pobre, com cerca de 56 anos, em Lisboa, e foi enterrado numa campa rasa de um cemitério de igreja, perto de Santana.Os seus restos mortais encontram-se hoje no Mosteiro dos Jerónimos, onde se encontram também outros grandes vultos de Portugal como os reis D. Manuel I e sua mulher, D. Maria, D. João III e sua mulher D. Catarina, D. Sebastião e D. Henrique e ainda os de Vasco da Gama, de Alexandre Herculano e de Fernando Pessoa.

Portugalijos, Camões ir portugalų bendruomenių diena, švenčiama birželio 10-tą ,-skirta Luís Vaz de Camões mirčiai 1580-taisiais paminėti. Camões laikomas didžiausiu visų laikų portugalų ir netgi visos žmonijos poetu, o jo talentas lyginamas su Virgilijaus, Dantės, Servanteso ar Šekspyro. Svarbiausias jo kūrinys – epas “Lusiados”.
Camões gimimo data ir vieta yra nežinomos. Laikoma, kad jis gimė tarp 1517-tųjų ir 1525- tųjų metų, greičiausiai mokėsi Koimbros mieste, kur pabaigė humanitarinius mokslus, gal būt Santa Cruz vienuolyne, kuriame gyveno jo dėdė kunigas D. Bento de Camões. Nors nėra įrašų, patvirtinančių poeto buvimą Koimbroje, rafinuota jo kūrinių kultūra nukreipia į vienintelį tuo metu Portugalijoje egzistavusį Koimbros universitetą, kaip tikėtiniausią jo studijų vietą.
1549-taisias jis išvyko į Seutą (Afrika) ieškoti nuotykių ir prisijungė prie armijos kovojančios prieš maurus. Viename dideliame mūšyje prarado dešinę akį.
Luís de Camões gyveno Makau, viename urve, šiandien vadinamame jo vardu, kuriame parašė didelę “Lusiadų” dalį. Skendo Mekongo upės žiotyse, bet didvyriškai išsaugojo savo rankraštį. Per šią nelaimę žuvo jo kompanionė kinė Dinamenė. Camões taip pat lankėsi Goa bei Mozambike, 1570-taisiais grįžo į Portugaliją.
“Lusiados” - kūrinys skirtas karaliui D. Sebastião, kuris pradingo Alcácer Quibir, - dėl savo didingumo ir universalumo yra laikomas pagrindiniu moderniųjų laikų epu.
Kūrinys susideda iš 10 dalių, 1102 strofų ir pasakoja istoriją apie Vasko da Gamą bei kitus Portugalijos didvyrius, kurie apiplaukė Gerosios Vilties kyšulį ir atvėrė naują kelią į Indiją. Tai humanistinis epas, net savo prieštaravimuose, krikščioniško požiūrio į pagonių mitologiją asociacijose, priešinguose jausmuose apie karą ir imperiją, poilsyje ir nuotykių troškime, malonumo vertinime ir herojinės vizijos reikalavimuose.
Luís de Camões mirė vargdamas Lisabonoje, sulaukęs maždaug 56 metų ir buvo palaidotas negiliame vienos bažnyčios kapinių kape, netoli Santanos. Šiandien jo palaikai saugomi Jeronimų vienuolyne, kartu su kitų didžių asmenų palaikais: karaliaus D. Manuel I ir jo žmonos D. Marios, karaliaus D. João III I ir jo žmonos D. Catarinos, D. Sebastião ir D. Henrique, taip pat Vasco da Gamos, Alexandre Herculano ir Fernando Pessoa.

(translation: Giedrė Liutkevičiūtė)

Dia de Portugal - a chegar... / Portugalijos diena artėja...

2009-06-04T02:37:00.000-07:00

As celebrações começam dia 9 de Junho, no Centro Comercial Gedimino 9. APARECE!!!!!

Šventės prasideda birželio 9-tą prekybos centre Gedimino 9. Ateikite!!!

(translation: Giedrė Liutkevičiūtė)

PORTOKAUNAS - exchange / PORTOKAUNAS – mainai

2009-06-02T10:36:00.000-07:00

Inaugurado em Kaunas a 15 de Maio, este projecto inovador que pretende divulgar a cultura Portuguesa na Lituânia e vice-versa, apresenta até ao próximo dia 10 de Junho, uma série de exposições de artistas portugueses, nomeadamente:

Šis novatoriškas projektas, siekiantis skleisti portugalų kutūrą Lietuvoje ir atvirkščiai, vykdytas gegužės 15 d. – birželio 10 d. Kaune, pristatė daugybę Portugalijos meninkų parodų. Dalyvavo šie meninkai:

Lucia David
Isabel Monteiro
Luís Mendonça
Hugo Paquete
Alberto Plácido
José Carlos Teixeira

Aqui ficam algumas fotos da abertura.

(translation: Giedrė Liutkevičiūtė)

Dos castanheiros à folhagem árida / Kaštonai sudžiūvusiais lapais (Gastão Cruz)

2009-06-02T10:07:00.000-07:00

Dos castanheiros à folhagem árida
já desce no ar morto que se move
dentro da palidez do céu de outono
sobre as aves imóveis

Movem-se as folhas só na tarde escassa
de clareiras do sol movem-se as aves
extintas do outono
dentro dele e do sol

que mais que as aves mortas sob as árvores
se move
e movem-se aves

Kaštonai sudžiūvusiais lapais
jau žengia į mirties erdves užpildančias
blyškų rudenio dangų
virš sustingusių paukščių

lapai supasi vos pastebimą vakarą
trumpam nušvitus saulei juda paukščiai
ištrinti rudens
savyje ir saulėje

kuri labiau už mirusius paukščius virš medžių
skuba
ir skuba paukščiai

labiau nei krintantys lapai
tačiau paukščiai sustingsta be savo saulės
ir nesminga žemėn vėjui nurimus

mais do que as folhas que do alto caem
mas sem sol grande as aves não se movem
nem já não caem com a calma as aves

Sessão de poesia na Embaixada / Poezijos sesija Ambasadoje

2009-06-01T04:17:00.000-07:00

Dia 27 de Maio, realizou-se mais uma interessante sessão de poesia na Embaixada de Portugal, com a presença do poeta Gastão Cruz. No evento estiveram maioritáriamente alunos e ex-alunos da Universidade de Vilnius, tendo alguns deles lido em lituano e português, poesias do poeta presente.

O evento foi bastante interactivo já que depois de cada poema, os alunos colocaram imensas questões relacionadas com a interpretação de cada um.

Teremos aqui de registar as participações interessantíssimas de Valeria Sinkeviciute, Monika Dauksaite, Diana Vedlugaite, Milda Leonaviciute e Laura Kirileviciute na leitura dos poemas.

Um agradecimento especial para a Giedre Sadeikaite que acompanhou Gastão Cruz em todas as sessões oficiais do Festival de Poesia da Primavera, servindo de intérprete na sua comunicação com os poetas lituanos.

Gegužės 27-tą Portugalijos ambasadoje vyko dar viena įdomi poezijos sesija, kurioje lankėsi ir poetas Gastão Cruz. Renginyje daugiausia dalyvavo Vilniaus universiteto esami ir buvę studentai; kai kurie iš jų lietuviškai ir portugališkai skaitė šio poeto eiles.
Sesija buvo gana interaktyvi: po kiekvienos poemos studentai uždavinėjo daugybę klausimų, susijusių su jų interpretacija.
Dėkojame Valerijai Sinkevičiūtei, Monikai Daukšaitei, Dianai Vedlugaitei, Mildai Leonavičiūtei ir Laurai Kirilevičiūtei, skaičiusioms poemas.
Ypatinga padėka Giedrei Sadeikaitei, lydėjusiai Gastão Cruz visuose oficialiuose “Poezijos pavasario” renginiuose ir vertėjavusiai bendraujant su Lietuvos poetais.

(translation: Giedrė Liutkevičiūtė)

A LTV na Embaixada / LTV Ambasadoje

2009-06-01T03:53:00.000-07:00

Cerca de 40 pessoas assistiram à apresentação das reportagens efectuada pela Televisão Nacional Lituana em Portugal. Entre os presentes, estiveram o Embaixador de França e seu Assessor Cultural. A abertura do evento esteve a cargo do Sr. Embaixador de Portugal, João Pinto Leitão. No final, foi servido um Porto d'Honra a todos os presentes.

Lietuvos nacionalinei televizijai pristatant reportažus, parengtus Portugalijoje, dalyvavo apie 40 žmonių, tarp kurių buvo ir Prancūzijos ambasadorius bei jo patarėjas kultūros klausimais. Renginį pradėjo Portugalijos ambasadorius João Pinto Leitão. Pabaigoje visi dalyviai buvo vaišinami Porto vynu.

(translation: Giedrė Liutkevičiūtė)

Pastéis de nata, na Lituânia / Pastéis de nata - Lietuvoje

2009-05-28T05:37:00.000-07:00

desenho: Vitalija Samuilova

Piešinys: Vitalija Samuilova

Chegaram!!!! Podem ser adquiridos no RIMI (Savanoriu 16, Panorama,Zirmunu str)

Pasirodė!!! Galite nusipirkti RIMI prekybos centruose (Savanorių 16, „Panorama“, Žirmūnų g-vėje)

(translation: Giedrė Liutkevičiūtė)

Gastão Cruz - um poeta Português na Lituânia / Gastão Cruz – portugalų poetas Lietuvoje

2009-05-23T17:43:00.001-07:00

Para participar no Festival de Poesia da Primavera, vamos ter novamente um poeta Português na Lituânia. Trata-se de Gastão Cruz, poeta e crítico literário que nasceu em Faro em 1941. Licenciado em Filologia Românica pela Universidade de Lisboa, foi professor do ensino secundário e leitor de Português em Londres. Como poeta, começou por se destacar com a sua participação na revista Poesia 61, no início da década de 60. Colaborou com vários jornais e revistas como crítico literário, tendo traduzido autores como William Blake, Strindberg e Shakespeare. Foi também encenador de teatro.

A obra de Gastão Cruz foi distinguida com vários prémios, sendo o mais recente, já em 2009, o galardão Correntes d'Escritas / Casino da Póvoa, atribuído ao livro A Moeda do Tempo.

No próximo dia 27 de Maio pelas 18.00 horas, Gastão da Cruz estará na Embaixada de Portugal para conversar com todas as pessoas interessadas na sua poesia. APARECE!

Poezijos pavasario festivalyje Lietuvoje vėl dalyvaus portugalų poetas. Tai Gastão Cruz - poetas ir literatūros kritikas, gimęs Faro, 1941-aisiais. Lisabonos universitete baigė Romanų filologiją, dėstė vidurinėje mokykloje, vėliau - portugalų kalbą Londone. Kaip poetas pradėjo pasižymėti dalyvaudamas žurnale “Poezija 61”, šešiasdešimtųjų pradžioje. Bedradarbiavo su keliais laikraščiais ir žurnalais kaip literatūros kritikas, vertė William Blake, Strindberg ir Shakespeare kūrinius. Taip pat buvo teatro direktoriumi.
Gastão Cruz darbas buvo pažymėtas keliais apdovanojimais, kurių naujausias, jau 2009-taisiais, Šiuolaikinių kūrinių rinkinys / Póvoa kazino, skirtas už knygą “Laiko moneta”.
Gegužės 27-tą dieną, 18:00 val. Gastão Cruz atvyks į Portugalijos ambasadą pabendrauti su visais, besidominčiais jo poezija. Ateikite!

http://www.tekstai.lt/index.php/zurnalas-metai/488-2008-nr-02-vasaris/3160-gastao-cruz-poezija.html

http://poemas-poestas.blogspot.com/search/label/Gast%C3%A3o%20Cruz%20-%20Poemas

(translation: Giedrė Liutkevičiūtė)

Capitais Europeias da Cultura em Portugal / Europos kultūros sostinės Portugalijoje

2009-05-23T17:24:00.000-07:00

Os jornalistas da LTV Ignas Krupavicius e Irma Juskenaite que visitaram Portugal muito recentemente, produzindo para a televisão lituana uma série de apontamentos sobre o Porto - Capital Europeia da Cultura em 2001 e sobre Guimarães - Capital Europeia da Cultura em 2012, serão os principais oradores de uma conferência que se realizará na Embaixada de Portugal, no próximo dia 26 de Maio, pelas 18.00 horas. Nesta conferência, será apresentado um filme com cerca de 30 minutos sobre o trabalho realizado pelos jornalistas em Portugal. Todas as pessoas interessadas em assistir a este evento, deverão contactar a nossa Embaixada (telef: 2620511) para reserva de lugar.

LTV žurnalistai Ignas Krupavičius ir Irma Juškėnaitė, neseniai lankęsi Portugalijoje ir Lietuvos televizijoje pristatę reportažus apie Portą – 2001-ųjų Europos kultūros sostinę ir Guimarães 2012-tųjų Europos kultūros sostinę, bus pagrindiniai konferencijos, vyksiančios gegužės 26 dieną, 18:00 val, Portugalijos ambasadoje, vedėjai. Šioje konferencijoje bus pristatymas 30 minučių filmas apie žurnalistų darbą Portugalijoje. Visi, norintys dalyvauti renginyje, gali rezervuoti vietas paskambinę į ambasadą numeriu 2620511.

(translation: Giedrė Liutkevičiūtė)

São Nuno de Santa Maria

2009-05-09T04:55:00.000-07:00

Nuno Álvares Pereira, também conhecido como o Santo Condestável, São Nuno de Santa Maria, ou simplesmente Nun'Álvares, foi um nobre e um guerreiro português do século XIV que desempenhou um papel fundamental na crise de 1383-1385, onde Portugal jogou a sua independência contra Castela.
A provar a sua importância histórica, Camões, em sentido literal ou alegórico, explícito ou implícito, faz referência ao Condestável nada menos que 14 vezes em «Os Lusíadas».
Quando o Rei Fernando de Portugal morreu em 1383, sem herdeiros a não ser a princesa D. Beatriz, casada com o Rei João I de Castela, D. Nuno foi um dos primeiros nobres a apoiar as pretensões de João, o Mestre de Avis à coroa. Apesar de ser filho ilegítimo de D. Pedro I de Portugal, D. João afigurava-se como uma hipótese preferível à perda de independência para os castelhanos. Depois da primeira vitória de D. Nuno Álvares Pereira frente aos castelhanos na batalha dos Atoleiros, em Abril de 1384, D. João de Avis nomeia-o Condestável de Portugal e Conde de Ourém.
A 6 de Abril de 1385, D. João é reconhecido pelas cortes reunidas em Coimbra como Rei de Portugal. Esta posição de força portuguesa desencadeia uma resposta à altura em Castela. D. João de Castela invade Portugal com vista a proteger os interesses de sua mulher D. Beatriz. D. Nuno Álvares Pereira toma o controlo da situação no terreno e inicia uma série de cercos a cidades leais a Castela, localizadas principalmente no Norte do país.
A 14 de Agosto, D. Nuno Álvares Pereira mostra o seu génio militar ao vencer a batalha de Aljubarrota. A batalha viria a ser decisiva no fim da instabilidade política de 1383-1385 e na consolidação da independência portuguesa. Finda a ameaça castelhana, D. Nuno Álvares Pereira permaneceu como condestável do reino e tornou-se Conde de Arraiolos e Barcelos. Entre 1385 e 1390, ano da morte de D. João de Castela, dedicou-se a realizar raides contra a fronteira de Castela, com o objectivo de manter a pressão e dissuadir o país vizinho de novos ataques.
Após a morte da sua mulher, tornou-se monge e toma o nome de Irmão Nuno de Santa Maria. Aí permanece até à morte, ocorrida em 1 de Novembro de 1431, com 71 anos.
O túmulo de Nuno Álvares Pereira foi destruído no Terramoto de Lisboa de 1755. O seu epitáfio era: "Aqui jaz o famoso Nuno, o Condestável, fundador da Casa de Bragança, excelente general, beato monge, que durante a sua vida na terra tão ardentemente desejou o Reino dos Céus depois da morte, e mereceu a eterna companhia dos Santos. As suas honras terrenas foram incontáveis, mas voltou-lhes as costas. Foi um grande Príncipe, mas fez-se humilde monge. Fundou, construiu e dedicou esta igreja onde descansa o seu corpo."
Nuno Álvares Pereira foi beatificado aos 23 de Janeiro de 1918 pelo Papa Bento XV, que consagrou o dia 6 de Novembro ao, então, beato.
D. Nuno Álvares Pereira foi canonizado como São Nuno de Santa Maria pelo papa Bento XVI no dia 26 de Abril de 2009. É o mais recente santo português, e várias personalidades políticas e religiosas indicam São Nuno como uma figura que deve “inspirar todos os portugueses”.

Nuno Álvares Pereira, taip pat žinomas kaip šventasis admirolas, São Nuno de Santa Maria, ar tiesiog Nuno Álvares, XIV amžiaus portugalų didikas ir karys, kuris atliko svarbiausią vaidmenį per 1383-1385-tųjų krizę, kai Portugalija tapo nepriklausoma nuo Kastilijos.
Siekdamas įrodyti jo istorinę reikšmę literatūriškai ar alegoriškai, atvirai ar numanomai, Camões savo “Lusiadose” šventajį mini ne mažiau 14 kartų.
1383 metais, mirus karaliui Fernandui ir palikus vienintelę įpėdinę pricesę D. Beatriz, ištekėjusią už karaliaus João I de Castela, D. Nuno buvo pirmasis didikas, parėmęs Avis magistro João pretenzijas į karūną. Nepaisant to, kad buvo nesantuokinis D. Pedro I de Portugal sūnus, D. João valdymas atrodė priimtinesnis nei nepriklausomybės praradimas. Po pirmosios D. Nuno Álvares Pereira pergalės prieš Kastiliją Atoleirų mūšyje, 1384-tųjų balandį, D. João de Avis suteikia jam
Portugalijos admirolo ir Ourém grafo vardą.
1385- tųjų balandžio 6 dieną Koimbros teismų sąjunga pripažino D. João Portugalijos karaliumi. Ši stipri portugalų pozicija susilaukė atsako Kastilijoje. D. João de Castela įsiveržė į Portugaliją, su tikslu apsaugoti savo žmonos D. Beatriz interesus. D. Nuno Álvares Pereira kontroliuoja situaciją ir
inicijuoja Kastilijai lojalių miestų, daugiausia plytinčių šalies šiaurinėje dalyje, blokadą.
Rugpjūčio 14 dieną D. Nuno Álvares Pereira pademonstruoja savo kariniu sugebėjimus, laimėdamas Aljubarrotos mūšį. 1383-1385 metų politinio nestabilumo pabaigoje ir Portugalijos nepriklausomybės konsolidacijoje, šis mūšis tapo lemiamu. Po Kastilijos grėsmės D. Nuno Álvares Pereira išliko karalystės admirolu ir kartu tapo Arraiolos bei Barcelos grafu. Tarp 1385- tųjų ir 1390-tųjų (D. João de Castela mirties metų), jis nusprendė vykdyti reidus prie Kastilijos sienos, siekdamas tęsti spaudimą ir sulaikyti kaimyninę šalį nuo naujų atakų.
Po žmonos mirties, jis tapo vienuoliu ir pasivadino Brolio Nuno de Santa Maria vardu, kuris išliko iki jo mirties - 1431 metų lapkričio 1 dienos, sulaukus 71 metų.
Nuno Álvares Pereira kapas buvo sunaikintas per 1755- tųjų žemės drebėjimą Lisabonoje. Ant jo antkapio buvo užrašyta: “Čia guli žymusis Nuno, admirolas, Bragansos namų įkūrėjas, puikus generolas, pagarbintas vienuolis, kuris per savo gyvenimą žemėje taip atkakliai troško Dangaus Karalystės po mirties ir nusipelnė amžinos šventųjų draugijos. Pagyros jam žemėje buvo nesuskaičiuojamos, tačiau atsuko joms nugarą. Buvo didis princas, bet tapo kukliu vienuoliu. Pastatė ir dedikavo šią bažnyčią, kur dabar ir ilsisi jo kūnas.”
1918-tųjų sausio 23 dieną Nuno Álvares Pereira buvo pašventintas popiežiaus Bento XV-tojo, kuris šventajam paskyrė lakričio 6 dieną.2009-tųjų balandžio 26 dieną popiežius Bento XVI-tasis kanonizavo D. Nuno Álvares Pereira kaip São Nuno de Santa Maria. Tai naujausias šventasis portugalas, kuris anot kai kurių politikų ir religijos atstovų turėtų tapti įkvėpimu visiems portugalams.

(translation: Giedrė Liutkevičiūtė)

maios - Portugal ou Lituânia

2009-05-09T04:25:00.001-07:00

Onde é Portugal? Onde é a Lituânia?

Os Maios

2009-05-02T00:15:00.000-07:00

Os Maios são bonecos representando pessoas, em tamanho natural, vestidos e calçados com a nossa roupa, aprontados tal como as pessoas, em atitudes humanas normais, isolados ou em conjunto, representando cenas do quotidiano (passado ou actual).No dia 1 de Maio, de madrugada, estas figuras (quase sempre realizadas durante a noite de 30 de Abril), são colocados nas portas, varandas, jardins, quintais, ruas, largos, etc.. Junto de cada boneco ou sobre o próprio, estará (ou não) colocada a sua fala.
As origens desta tradição remontam às festas pagãs de Roma antiga. Ao longo dos tempos esta tradição surgia como símbolo da chegada da Primavera ou renascimento da vida vegetal; outros faziam os "Maios" para dar as boas vindas ao mês de Maio, com muitos trabalhos para o agricultor, para que as colheitas corressem bem; outros colocavam os Maios para que o diabo ou as bruxas não entrassem em casa.
Em Portugal, esta tradição e fundamentalmente celebrada no Algarve. A maioria deles ostenta ditos humorísticos cheios de criticas fortes à sociedade e às próprias pessoas que prometeram, mas que nunca cumpriram as suas promessas de um arruamento melhorado, de uma estrada alcatroada ou de um outro qualquer pedido que nunca chegou a ser satisfeito. As críticas vão quase sempre para as pessoas influentes da terra que poderiam fazer um pouco mais por ela.Colocados ao longo da estrada e das ruas, estes simpáticos Maios e Maias, garbosamente vestidos e apetrechados, ou cumprindo mesmo as velhas tradições do vestir antigo, são o gáudio para muita gente que vê ou relê nos seus escritos velhas aspirações das gentes da região, ao mesmo tempo que estes bonecos relembram os velhos e remotos tempos em que as Festas das Maias eram celebradas na Florálias, festa romana em honra de Flora.Antigamente havia no Algarve o velho uso e costume de as pessoas irem para o campo, ao alvorecer do 1º de Maio, para celebrar a chegada da Primavera. As moças enfeitavam-se, então, e por toda a parte se erguiam Maias, que são as giestas em flor.Ano após ano, no mês de Maio, por todo o lado, as giestas em flor povoavam a terra verde e adornavam as janelas, as portas, o gado, as crianças e os jovens. Esta é outra tradição quase no esquecimento no Algarve, mas que está agora a renascer, de ano para ano, com a reunião de familiares e amigos e a romaria para os campos onde já é costume não faltar a carne para assar na brasa, o vinho e os saborosos caracóis cozidos com o aroma dos orégãos.

“Gegužiai”– tai lėlės, vaizduojančios žmones, natūralaus jų dydžio -, aprengtos mūsų rūbais ir apautos mūsų batais, atskirtos ar kartu, vaizduojančios kasdieninio gyvenimo scenas.
Gegužės 1-ąją iš pat ryto šios figūros (dažniausiai padarytos išvakarėse) pastatomas prie durų, verandų, soduose, daržuose, gatvėse, aikštėse ir panašiai. Ant kai kurių lėlių ar šalia jų pritaisoma jų kalba.
Ši tradicija kilo iš pagoniškų senovės Romos švenčių. Ilgainiui ji tapo pavasario pradžios ar augalų atgimimo simboliu; kai kurie žmonės „gegužius“ daro pasveikinti gegužės mėnesiui, atnešančiam daug darbo ūkininkams, taip tikėdamiesi sulaukti gausesnio derliaus; kiti „gegužius“ stato prie durų, kad velniai ir raganos nepatektų į namus.
Portugalijoje ši tradicija populiariausia Algarvės regione. Dauguma lėlių turi humoristinį atspalvį pilną griežtos kritikos visuomenei ir žmonėms, kurie žada, bet niekada neišpildo savo pažadų pagerinti gatves, išasfaltuoti kelius ar patenkinti kitokį prašymą. Kritika dažniausia būna skirta įtakingiems vietos žmonės, kurie galėtų labiau pasistengti dėl visuomenės.
Pastatyti prie kelių ir gatvių, šie simpatiški „gegužiai“ ir „gegužės“, aprengti elegantiškais arba senoviniais tradiciniais rūbais, yra tarsi puošmena žmonėms, kurie perskaito lėlių kalbose senus regiono gyventojų troškimus; kartu jos primena senus laikus, kai lėlių šventė vykdavo per Gegužinę - romėnų šventę floros garbei.
Seniau Algarvėje egzistavo paprotys žmonėms eiti į laukus švęsti pavasario atėjimo gegužės 1-sios išvakarėse. Merginos pasipuošdavo ir visur būdavo iškeltos „gegužes“ – pražydę kadagiai.
Metai po metų gegužės mėnesį sužydėję kadagiai užpildydavo žalią žemę, jais papuošavo langus, duris, gyvulius, vaikus ir jaunuolius. Ši tradicija Algarvėje jau beveik užmiršta, bet atgyja paprotys kasmet susirinkti šeimoms bei draugams į šventę laukuose, kepti mėsą, gerti vyną ir valgyti su oregano prieskoniu paruoštas sraiges.

(translation: Giedrė Liutkevičiūtė)

Dia Aberto / ATVIRŲ DURŲ DIENA.

2009-04-24T06:41:00.000-07:00

Cumprindo uma tradição já habitual em Vilnius, no passado dia 22 de Abril, a Embaixada de Portugal esteve aberta a cidadãos lituanos. Cerca de 25 pessoas visitaram-nos, tendo tido a oportunidade de ver a exposição sobre a calçada Portuguesa e assistir a uma apresentação do país feita pelo Sr. Embaixador João Silva Leitão e por Nuno Guimarães.

Laikydamasi Vilniuje jau įprastos tradicijos, balandžio 22 d. Portugalijos ambasada atvėrė duris Lietuvos piliečiams. Mus aplankė 25 svečiai, kurie turėjo galimybę apžirėti parodą apie portugališką grindinį bei sudalyvauti šalies pristatyme, kurį surengė Ambasadorius p. João Silva Leitão ir Nuno Guimarães

"O Mundo a seus pés" / “Pasaulis po tavo kojomis”

2009-04-24T06:35:00.000-07:00

A exposição sobre calçada Portuguesa, da autoria de Leila Sujeta, intitulada “o mundo a seus pés”, estará aberta ao público até ao próximo dia 22 de Maio.

Fica desde já aqui o nosso convite! Apareça na nossa Embaixada para conhecer esta belíssima arte da cultura tradicional Portuguesa.

Paroda apie portugališką grindinį „Pasaulis po tavo kojomis", kurios autorė Leila Sujeta, veiks iki gegužės 22 d. Kviečiame apsilankyti! Užeikite pas mus į Ambasadą susipažinti su šia nuostabia tradicinio portugalų meno forma.

studentų era – 2009 kovas

2009-04-24T06:23:00.000-07:00

Eléctricos no Porto (1979)

2009-04-18T12:29:00.001-07:00

Calçada Portuguesa / Portugališkas grindinys

2009-04-18T11:17:00.000-07:00

A calçada portuguesa ou mosaico português (também conhecida como pedra portuguesa no Brasil) é o nome consagrado de um determinado tipo de revestimento de piso utilizado especialmente na pavimentação de passeios e dos espaços públicos de uma forma geral. Este tipo de passeio é muito utilizado em países lusófonos.
A calçada portuguesa resulta do calcetamento com pedras de formato irregular, geralmente de calcário e basalto, que podem ser usadas para formar padrões decorativos pelo contraste entre as pedras de distintas cores. As cores mais tradicionais são o preto e o branco, embora sejam populares também o castanho e o vermelho.
A calçada portuguesa surgiu em meados do século XIX. É amplamente utilizada no calcetamento das áreas pedonais, em parques, praças, pátios, etc.
Uma exposição sobre esta arte portuguesa da autoria de Leila Sujeta, intitulada “o mundo a seus pés”, será apresentada ao público a partir do próximo dia 22 de Abril, data em que todas as Embaixadas em Vilnius estarão abertas a todos os cidadãos da cidade.
Fica desde já aqui o nosso convite! Apareça na nossa Embaixada para conhecer esta belíssima arte da cultura tradicional Portuguesa.

Portugališkas grindinys, arba kitaip mozaika (Brazilijoje žinoma kaip portugališkas akmuo) – taip vadinama speciali danga, naudojama šaligatviams ir kitoms viešoms vietoms. Šio tipo danga itin naudojama portugališkai kalbačiose šalyse.
Portugališkas grindinys – tai nevienodų formų akmenys, dažniausiai bazaltas, iš kurių kuriami dekoratyviniai ornamentai, naudojant skirtingų spalvų akmenis. Tradicinės spalvos yra juoda ir balta, nors ruda bei raudona taip pat populiarios.
Portugališkas grindinys atsirado XIX amžiaus viduryje. Jis plačiai naudojamas pėsčiųjų zonoms, parkams ir aikštėms grįsti.
Portugališko meno ekspozicija, jos autorės Leilos Sujetos pavadinta “Pasaulis po tavo kojomis”, bus publikuojama nuo balandžio 22 dienos, t.y. nuo dienos, kai visos ambasados atvers savo duris piliečiams.
Kviečiame visus aplankyti mūsų ambasadą ir pažinti šį nuostabų portugalų kultūros meną.

(translation: Giedrė Liutkevičiūtė)

http://en.wikipedia.org/wiki/Portuguese_pavement

http://www.slideshare.net/astecrix/calada-portuguesa-presentation?type=powerpoint

http://www.flickr.com/groups/343932@N24/

7 Maravilhas - Gorgora-Nova, Etiópia / Naujoji Gorgora, Etiopija

2009-04-16T13:29:00.000-07:00

A presença portuguesa na Etiópia, a mítica Abissínia onde, pensava o Infante D. Henrique e os outros homens do seu tempo, reinaria o poderoso Prestes João das índias, deixou as suas marcas materiais mais visíveis, na região do lago Tana, situado num planalto a mais de 1800 m de altitude. Ali foram construídas várias edificações de carácter permanente, preparadas para durar séculos ou milénios, devendo ter-se em conta que, até então, os imperadores abissínios, habitavam acampamentos temporários. Terá assim nascido um novo ciclo de arquitectura de pedra com decisiva influência portuguesa.
A principal obra que ainda existe em Gorgora-Nova é o conjunto do palácio régio, da residência dos jesuítas e da catedral, edifícios concluídos por volta de 1622. Pêro Pais traçou os planos, escolheu e dirigiu o arranque de pedra de umas pedreiras próximas, e deu forma ao edifício, possuidor de uma traça erudita e seguindo o estilo clássico.
O que resta das construções de Gorgora-Nova mostra a sua raiz portuguesa, ou mais correctamente indo-portuguesa, pois a influência do modo de construir em Goa, e nas outras praças lusas do Hindustão é inquestionável.

Portugalų buvimas Etiopijoje, mistiškoje Abisinijoje, kur, anot valdovo D. Enrikės ir kitų to meto vyrų, valdė galingasis indų Prestes João, labiausiai atsispindi Tanos ežero regione, ant daugiau nei 1800 metrų aukščio plokščiakalnio.
Ten buvo pastatyti keli pastatai, paruošti išlikti amžius ar net tūkstantmečius, turint omeny, kad iki tol Abisinijos imperatoriai įrengdavo laikinas stovyklas. Taip gimė portugalų žymiai įtakotas naujas akmens architektūros ciklas.
Pagrindinis Naujojoje Gorgoroje išlikęs kūrinys yra jėzuitų rezidencijos ir katedros ansamblis, pastatytas apie 1622-tuosius metus. Pêro Pais nubraižė planus, išrinko bei vadovavo gretimų akmens karjerų eksploatavimui ir suteikė pastatui formą, kurioje atsispindi erudizmo pėdsakai bei klasikinis stilius.
Išlikę Naujosios Gorgoros statiniai atskleidžia savo portugališkas šaknis, o tiksliau – indoportugališkas, nes Goa ir kitų induizmo pastatų stiliaus įtaka yra nenuginčijama.

(translation: Giedrė Liutkevičiūtė)

Duetos

2009-04-03T13:25:00.000-07:00

Andrea Bocelli & Dulce Pontes

Ronan Keating & Rita Guerra

Teresa Salgueiro & José Carreras

Luís Represas & Pablo Milanés

7 Maravilhas - Igreja de S. Paulo, Macau, China / Makau, Kinija – San Paulo Bažnyčia

2009-04-01T15:26:00.000-07:00

MACAU, CHINA – IGREJA DE S. PAULO

Macau é uma florescente cidade que desfruta de um estatuto especial, face a sua especificidade, motivada pela longa permanência sob a administração portuguesa, embora o pequeno território tenha sido sempre reconhecido como parte integrante da China.
São muitos os testemunhos deixados pelos portugueses, quer estruturas e equipamentos antigos, quer modernos e funcionais, construídos sobretudo a partir de 1980. A Cultura Lusa, em todas as sua valências, é também uma realidade que não passa despercebida a quem hoje percorre a cidade ou as ilhas vizinhas de Taipa e de Coloane.
A partir de 1511, a politica da Coroa Portuguesa foi a de incentivar as navegações mais para Leste.
Depois de terem assentamentos provisórios nalgumas ilhotas, como em Lampacau e em Sanson, os portugueses fixaram-se na Península de Macau, por volta de 1557. O desenvolvimento do lugar foi fulgurante e, em poucos anos, havia centenas de portugueses instalados, começando a perceber-se a formação de uma verdadeira cidade, embora sempre controlada pelos mandarins chineses.
A situação era favorável a ambas as partes, e com formas institucionais distintas, o certo e que a presença portuguesa se estendeu ate 1999.
Macau foi também ponto de partida para os missionários que se dirigiam para o interior da China e para as terras situadas a Oriente. Assim foram várias as ordens que aqui estabeleceram importantes casas, como os franciscanos e os dominicanos, mas foram sem dúvida os padres da Companhia de Jesus os que mais se distinguiram. De entre as construções que ergueram destacou-se o colégio privativo, de que hoje só resta a frontaria e as estruturas da igreja, conhecida vulgarmente como São Paulo.
O projecto arquitectónico deve-se ao padre italiano Carlo Spínola que esteve em Macau em 1601 e 1602.
A frontaria da igreja, que é a única parte que se conserva integra, foi construída mais tarde, a partir de 1636. A 25 de Janeiro de 1835 um violento incêndio destruiu a igreja quase por completo.
Há cerca de duas décadas atrás, as ruínas da igreja foram restauradas, com um excelente projecto do arquitecto português Carrilho da Graça, que criou um largo espaço aberto, deixando visíveis os alicerces. Onde era a capela-mor, projectou um Museu de Arte Sacra e uma cripta onde estão os restos mortais dos Mártires do Japão.

MAKAU, KINIJA – SAN PAULO BAŽNYČIA

Makau - klestintintis miestas, turintis specialų statusą dėl ilgalaikės portugalų administracijos – nors ir turintis mažą teritoją, visada buvo pripažįstamas Kinijos dalimi.
Yra išlikę daug ženklų apie portugalų buvimą Makau: tiek senos tiek naujos ir vis dar naudojamos strukturos bei įrengimai, pastatyti nuo 1980-tųjų. Portugalų kultūros palikimas nelieka nepastebėtas tų, kurie šiandien lanko miestą ir kaimynines Taipos bei Kolonėjos salas.
Nuo 1511-tųjų Portugalijos karūnos politika buvo nukreipta į keliones į rytus. Maždaug 1557-taisiais, po laikino mažų salelių, tokių kaip Lampakau ir Sanson, apgyvendinimo, portugalai įsikūrė Makau pusiasalyje. Miestas žymiai išplito vos per kelis metus, nes ten apsigyveno šimtai portugalų, kurie ir pradėjo miesto formavimą, nepaisant to, jog jis visada buvo kontroliuojamas kinų.
Nepaisant skirtingų institucinių formų, situacija buvo naudinga abiems šalims, todėl portugalai ten išsilaikė iki 1999-tųjų.
Makau taip pat buvo misionierių, keliaujančių į Kiniją ir kitus Rytų kraštus, išvykimo taškas. Taigi dauguma ordinų, pvz pranciškonai ir dominikonai, čia įsirengė namus, tačiau, be abejonės, labiausiai išsiskyrė jezuitų šventikai. Iš visų jų statinių svarbiausia buvo privati mokykla, iš kurios šiandien beliko fasadas ir bažnyčios struktūra, žinoma kaip San Paulo.
Architektūros projektas buvo sukurtas Karlo Spinolos, kuris lankėsi Makau 1601-aisiais ir 1602-aisiais.
Bažnyčios fasadas - vienintelė vientisa islikusi dalis - buvo pastatytas vėliau, nuo 1636-tųjų metų. 1835-tųjų metų sausio 25 beveik visa bažnyčia buvo sunaikinta gaisro.
Maždaug prieš du dešimtmečius bažnyčios liekanos buvo restauruotos pagal portugalų architekto Carrilho da Graça projektą, sukuriant didelę atvirą erdvę ir paliekant atidengtus pamatus. Ten kur buvo prebisterija, architektas suprojektavo religinio meno muziejų ir kriptą Japonijos kankinių palaikams.

(translation: Giedrė Liutkevičiūtė)

A SIC na Lituânia / SIC Lietuvoje

2009-03-21T06:52:00.000-07:00

O programa ECO EUROPA da televisão portuguesa SIC, esteve em Janeiro na Lituânia tendo feito o seu programa nº17. Este programa ecologista apresenta 3 reportagens: uma sobre a construção de casas amigas do ambiente, a segunda é uma entrevista com a euro deputada Margarita Starkeviciute e a última apresenta uma reportagem sobre o aterro sanitário de Vilnius, com um curioso sistema para espantar pássaros. Tudo isto, pode agora ser visto aqui:

Televizijos SIC programa, pavadinta ECO EUROPA, sausy lankėsi Lietuvoje, kur nufilmavo savo 17-tą laidą. Ši programa apie ekologiją pristato 3 reportažus: vieną apie aplinkai „draugiškų“ namų statybą, antrą – interviu su Europos Parlamento nare Margarita Starkevičiūte ir paskutinį apie Vilniaus atliekų sąvartyną su ydomia sistema paukščiams atbaidyti. Visa tai galima pamatyti čia:
(translation: Giedrė Liutkevičiūtė)

Exposição "Conselhos..." / "Patarimai..." (3)

2009-03-14T09:46:00.000-07:00

Pasaulis baigia ištirpti!

Įteikite vaikams dovaną

Suteikite jiems vilties žaisti „sausai“...

Apsaugokite savo pasaulį!!!

(Rosita Saukaitė)

Rūpinkis savo gerais draugais!

(Violeta Vinckevičiūtė) Atsisėsk ir pamąstyk apie motiną žemę.

Kad nesikeistų klimatas, važinėk dviračiu!

Pradėk nuo savęs ir perduok savo draugams.

Automobiliams – ne!

(Romantė Šilytė)
Šypsokis, ir pasaulis šypsosis su tavimi!

(Ugnė Grinkevičiūtė)

7 Maravilhas - Ilha de Moçambique / 7 stebuklai - Mozambiko sala

2009-03-14T09:20:00.001-07:00

Ilha de Moçambique

Moçambique - África

A ilha de Moçambique está situada na Costa Oriental da África, a norte de Sofala, mede apenas 2,5 Km de comprimento, e tem 1,5 Km na sua máxima largura.
Localiza-se à entrada de uma baía, ficando a aproximadamente a 3 Km de terra. Vasco da Gama esteve aqui em 1498, quando da sua primeira viagem para a Índia, mas a ocupação portuguesa só teve início em 1506.
Este pedaço de chão africano conserva o mais importante conjunto artístico de origem portuguesa, anterior ao século XX, em toda a África.
Tal facto deve-se, por um lado, à sua posição estratégica, para apoio às navegações entre a Europa e a Ásia, e também ao facto de aqui ter estado o Governo de Moçambique até final do século XIX.
À primeira fortaleza construída foi dado o nome de São Sebastião. As obras demoraram muito, nomeadamente por falta de mão de obra especializada e também de materiais, e em 1581 ainda continuavam. O fortim de Santo António e o forte de Sáo Lourenço, são outras das defesas construídas na ilha.
Um espaço privilegiado é a Praça da Alfândega, ainda hoje é a principal praça da cidade, com um coreto no meio, um belíssimo jardim, e dotada de admiráveis candeeiros franceses de estilo Arte Nova.
Uma das ruas mais interessantes é a Rua da Carreira, com edifícios de boa traça, contínuos, com arcadas no piso térreo a comunicar com lojas, permitindo a circulação com comodidade, sem que os transeuntes tenham de suportar o sol intenso ou a chuva impiedosa.
Quanto à arquitectura religiosa, sabemos que em 1636 já existiam as igrejas de São Sebastião (dentro da fortaleza), a Matriz ou Sé, a igreja da Companhia de Jesus, a dos padres de São Domingos, a da Misericórdia, e as capela de Nossa Senhora do Baluarte, de Santo António e da Nossa Senhora da Saúde
A capela de Nossa Senhora do Baluarte é a mais antiga construção que se conserva na ilha de Moçambique. É de estilo Manuelino e foi mandada construir em 1522.
O mais importante conjunto de edifícios religiosos da ilha é a igreja e colégio da Companhia de Jesus. A data da sua fundação não é muito fácil de determinar, mas sabemos que os jesuítas já aqui estavam em 1603, onde abriram uma escola a pedido dos habitantes locais.
A igreja de Nossa Senhora da Saúde mantém-se de pé, embora profundamente alterada.
O Palácio do Governo está instalado no edifício do antigo Colégio da Companhia de Jesus, que foi adaptado, ao longo de várias campanhas de obras, para as suas novas funções. A sua grande fachada é imponente, praticamente sem elementos ornamentais. O edifício organiza-se em torno de um pátio, onde foi criada uma escada de aparato com dois lanços, para dar monumentalidade à entrada da residência do governador-geral. O recheio é excelente, com mobiliário e tudo o mais que serviu o último governador que aqui residiu.

MOZAMBIKO SALA
MOZAMBIKAS – AFRIKA

Mozambiko sala yra rytinėje Afrikos pakrantėje, į šiaurę nuo Sofalos, 2,5 km ilgio ir daugiausia 1,5 km pločio.
Ji plyti prie įėjimo į įlanką, maždaug už 3 kilometrų nuo kranto. Vasco da Gama čia atvyko1498-taisiais, per savo pirmają kelionę į Indiją, tačiau portugalų okupacija prasidėjo tik 1506-taisiais.
Šis žemės gabalėlis išlaikė svarbiausią iki XX amžiaus portugalų meno palikimą Afrikoje.
Taip yra visų pirma dėl strateginės jo pozicijos rengiant keliones tarp Europos ir Afrikos bei dėl to, jog Mozambiko valdžia čia buvo įsikūrusi net iki XIX amžiaus pabaigos. Pirma čia pastatyta tvirtovė buvo pavadinta San Sebastiano vardu. Jos statybos užtruko itin ilgai dėl specialistų ir medžiagų trūkumo. Kitos dvi salos tvirtovės gavo Santo António ir Sáo Lourenço vardus.
Svarbiausia saloje yra “Muitinės aikštė” su pakyla viduryje, gražiu sodu ir nuostabiais prancūzų moderniojo meno šviestuvais.
Viena ydomiausių - Carreira gatvė, su ištisine virtine gražiausių kontūrų namų, kurių pirmojo aukšto arkados jungiasi su parduotuvėmis, taip apsaugodamos praeivius nuo intensyvios saulės ar lietaus ir sudarydamos galimybes patogiam judėjimui.
Kalbant apie religinę architektūrą, žinome, kad 1636-taisiais jau egzistavo San Sebastiano bažnyčia (tritovės viduje), Katedra, Jėzaus bendruomenės bažnyčia, Šventųjų sekmadienių kunigų bažnyčia, Vargšų prieglaudos bažnyčia bei Baluarte motinos, Šventojo Antonio ir Sveikatos motinos koplyčios.
Baluarte motinos koplyčios konstrukcija yra seniausia išlikusi Mozambiko saloje. Ji pradėta statyti 1522-taisiais, manuelino stiliumi.
Svarbiausias religinių statinių junginys saloje yra Jėzaus bendruomenės kolegija ir bažnyčia. Nėra lengva nustatyti jų pastatymo datą, tačiau žinoma, kad jėzuitai čia lankėsi jau 1603-čiaisiais ir salos vietinių gyventojų prašymu atidarė mokyklą.
Sveikatos motinos bažnyčia vis dar stovi, tačiau žymiai pakitusi.
Valdžios rūmai yra įrengti buvusios Jėzaus bendruomenės kolegijos pastate, kuris per keletą metų darbo buvo pritaikytas naujoms funkcijoms. Jo įspūdingas fasadas praktiškai neturi jokių dekoratyvinių elementų. Pastatas supa kiemą, o dvejos laiptų eilės suteikia monumentiškumo generalinio gubernatoriaus rezidencijos įėjimui. Vidus įrengtas puikiai, su baldais ir viskuo kitu, ką naudojo paskutinis čia gyvenęs gubernatorius.

(translation: Giedrė Liutkevičiūtė)

7 Maravilhas - Convento do Carmo, Angola / 7 stebuklai – Karmo vienuolynas, Angola

2009-03-14T08:22:00.000-07:00

Convento do Carmo
Luanda, Angola - África

A presença dos portugueses na região que constitui actualmente Angola está atestada desde o tempo do reinado de D. João II, durante as viagens exploratórias de Diogo Cão ao então mais importante Reino do Congo.
Em 1574, Paulo Dias de Novais foi enviado para Angola, como capitão e governador. Criou aldeias com 100 famílias europeias, e em 1576 instalou-se no local onde hoje se ergue Luanda.
A cidade de São Paulo de Luanda nasceu assim no morro que tem este nome e onde se construiu a principal fortaleza, o Palácio do Governo, a Misericórdia e o Colégio da Companhia de Jesus. Durante o século XVII a cidade conheceu um desenvolvimento assinalável.
A igreja de Nossa Senhora do Carmo, incluindo um convento da ordem dos “carmelitas” e um hospício, foi construída entre 1660 e 1689,
Desapareceu entretanto, uma parte significativa das instalações conventuais, não sendo possível ver agora mais do que a igreja, o claustro e dependênccias envolventes mais próximas. Ainda assim este é o conjunto de arquitectura religiosa mais importante de Angola, não só pela qualidade da estrutura, mas também pelo recheio que conserva.
A igreja é muito simples, com um plano de nave única e capela-mor quadrangular e funda. A fachada é lisa, com empena triangular, e possui um grande portal ligado a um nicho onde foi colocada uma imagem de Nossa Senhora. No interior, coberto pelas abóbadas de meio canhão do corpo e da cabeceira, com uma excepcional pintura plenamente barroco, destaca-se o conjunto de azulejos do século XVIII e o retábulo da capela-mor, da mesma época e estilo.

Karmo vienuolynas
Luanda, Angola

Portugalų pasirodymas dabartinės Angolos teritorijoje siekia karaliaus D. João II laikus bei Diogo Cão tiriamąsias keliones į svarbiausią Kongo karalystę.
1574-taisiais metais Paulo Dias de Novais buvo pakviestas į Angolą kaip kapitonas ir gubernatorius. Jis įkūrė kelias gyvenvietes su 100-tu šeimų iš Europos, o 1576-taisiais įsikūrė dabartinėje Luandoje. Taip gimė Luandos San Paulo miestas, pavadintas kalvos, ant kurios buvo pastatytas vardu, su pagrindine trivtove, Valdžios rūmais, Vargšų namais ir Jėzaus bendruomenės koledžu. XVII-tame amžiuje miestas žymiai išplito.
Karmo Dievo motinos bažnyčia, karmelitų vienuolynas ir ligoninė buvo pastatyti tarp 1660-tųjų ir 1689-tųjų metų. Didelė statinių dalis išnyko, išskyrus bažnyčią, vienuolyno atodangą bei jo artimiausius priestatus. Vis dėlto šie statiniai kartu yra svarbiausia Angolos religinė architektūra, ne tik dėl stuktūros kokybės, bet ir dėl išlikusio vidinio apstatymo.
Bažnyčia yra labai paprasta, teruri vieną patalpą ir stačiakampio formos koplyčią. Fasadas tiesus, su trikampiu kraigu ir dideliu paradiniu įėjimu, virš kurio yra niša su Dievo motinos atvaizdu. Viduje dar yra išlikus koplyčios klebonija ir to paties amžiaus bei stiliaus XVIII amžiaus plytelės su išskirtine baroko tapyba, apgobtos autentiškais sklaitais.

(translation: Giedrė Liutkevičiūtė)

Exposição "Conselhos..." / "Patarimai..." (2)

2009-03-14T07:19:00.000-07:00

Šiukšlėms – ne!

Išgelbėkite mūsų pasaulį!

Pasaulis sako ačiū...

(Sima Vaškelytė)

Žaisk!

(Rūta Navardauskaitė)

Išmokite kalbėti portugališkai!

Atraskite portugalų kultūrą

Klausykitės portugališkos muzikos

Žiūrėkite portugališkus filmus

Paragaukite portugališko maisto

Ateikite ketvirtadienį 16 val. į Portugalijos ambasadą sužinoti daugiau

(Eglė Šilytė)

Prašome netrukdyti

(Evelina Taškina)

Festival Internacional do Chocolate - Óbidos / Tarptautinis Šokolado festivalis – Óbidos

2009-03-11T15:27:00.000-07:00

Os mais gulosos vão ficar a sonhar com Óbidos e com o seu Festival Internacional do Chocolate, depois de lerem e apreciarem as belíssimas esculturas de chocolate que aqui apresentamos...
De 5 a 15 de Março, as ruas desta vila medieval portuguesa, situada 75 Km ao norte de Lisboa, transformam-se em verdadeiras montras de bolos e bombons que todos podem provar e comprar.
Para os mais pequenos, a "Casa de Chocolate das Crianças" oferece actividades lúdicas e pedagógicas e uma cozinha para prepararem algumas receitas.
Os adultos podem frequentar cursos de culinária em que o chocolate é sempre o ingrediente-base, assistir a concursos para profissionais de pastelaria como o "Chocolatier do Ano" e o "Concurso internacional das Receitas de Chocolate", e apreciar as esculturas de chocolate, verdadeiras obras de arte.
Alguns restaurantes locais associam-se ao evento disponibilizando ementas especiais onde o ingrediente privilegiado será o Chocolate.

Perskaitę šią žinią ir pamatę nuotraukas su nuostabiomis šokolado skluptūromis, didžiausi smaližiai pradės svajoti apie Óbidos (Portugalijos miestas) ir jo Tarptautinį Šokolado festivalį...
Nuo kovo 5 iki 15 dienos šio miestelio, esančio 75 km nuo Lisabonos, gatvės virsta tikromis vitrinomis, pilnomis saldainių ir pyragaičių, kuriuos galima ragauti bei pirkti.
Patiems mažiausiems „Vaikų šokolado namas“ siūlo pramoginę ir švietėjišką veiklą, kartu su virtuve šokolado receptams paruošti.
Suaugusieji gali išklausyti kulinarijos kursų, kuriuose pagrindinis ingridientas yra šokoladas, taip pat dalyvauti konditerijos profesionalų konkursuose, tokiuose kaip „Metų šokolado gamintojas“ ir „Tarptautinis šokolado receptas“ bei grožėtis šokolado skulptūromis – tikrais meno šedevrais.
Kai kurie vietiniai restoranai prisideda prie renginio, pateikdami specialų meniu, kuriame pagrindinis ingridientas, be abejo, yra šokoladas.

http://www.festivalchocolate.cm-obidos.pt/

(translation: Giedrė Liutkevičiūtė)

Exposição "Conselhos..." / "Patarimai..."

2009-02-24T03:20:00.000-08:00

A exposição com os trabalhos dos alunos do 1º semestre do curso de Português estará aberta a todos os interessados até ao dia 19 de Março de 2008. Para além do cartaz, publicamos aqui alguns dos trabalhos apresentados.

Šypsokis, nekalbėk.

Portugalų kalba sudėtinga.

(Greta Toločkaitė)

Po penkerių rūkymo metų jie taip nebeatrodys

Vertinkite savo sveikatą ir grožį!

Nerūkykite!

(Gabrielė Pastaukaitė)

Išgelbėk mane, ir šypsosiuosi tau visada

(Giedrė Šadeikaitė)

Nedarykite nieko...

(Justina Aleliūnaitė)

Cerimónia de encerramento do 1º semestre lectivo 2008-2009 / Pirmojo 2008-2009 mokslo metų semestro uždarymo ceremonija

2009-02-22T12:48:00.000-08:00

No passado dia 19 realizou-se na Embaixada de Portugal mais uma cerimónia de encerramento do 1º semestre lectivo 2008 / 2009. No evento estiveram presentes o Sr. Embaixador Dr. João Silva Leitão e a Prof Nijole Brazeniene que com o leitor Nuno Guimarães entregaram os simbólicos certificados aos estudantes que concluíram os seus cursos de Português. Na mesma ocasião, fez-se a apresentação do site de música portuguesa http://www.muzika-pt.lt/ bem como se procedeu à inauguração da exposição “CONSELHOS”, uma colecção de 12 cartazes realizados por estudantes da Universidade de Vilnius, resultado da estratégia de ensino da forma imperativa dos verbos portugueses.

Vasario 19-tą Portugalijos ambasadoje įvyko dar viena ceremonija - 2008/2009-tųjų mokslo metų 1-ojo semestro uždarymas. Joje dalyvavo ambasadorius Dr. João Silva Leitão ir profesorė Nijolė Bražėnienė, kuri kartu su dėstytoju Nuno Guimarães įteikė simbolinius sertifikatus portugalų kalbos kursą baigusiems studentams. Ta pačia proga buvo pristatytas portugališkos muzikos tinklalapis http://www.muzika-pt.lt/ ir atidaryta “CONSELHOS” (“Patarimai”) ekspozija – 12 plakatų kolekcija, pateikta Vilniaus universiteto studentų, kaip imperatyvių portugalų kalbos veiksmažodžių mokymo strategija.

www.muzika-pt.lt

2009-02-21T09:27:00.000-08:00

www.muzika-pt.lt

O propósito da criação deste website é apresentar a cultura musical portuguesa na Lituânia. A música é uma das expressões culturais que melhor representa as características de um povo. No MUZIKA.pt, pretendemos apresentar os diversos géneros de música, dos mais tradicionais aos mais cosmopolitas. Pretendemos oferecer neste espaço informação diversa de cantores e grupos, nomeadamente biografias, vídeos, músicas, seus sites oficiais, tentando apresentar sempre as suas últimas novidades. Planeamos, logo que possível, realizar concertos de música portuguesa na Lituânia. Neste intercâmbio cultural que defendemos entre os dois países, gostaríamos de poder também fazer em Portugal a apresentação da música lituana. Esperamos pela vossa contribuição.Queremos que nos comuniquem a vossa opinião, as vossas ideias, que nos sugiram nomes que gostariam de ver aqui. Vamos fazer deste site um local onde todos possam participar. Não hesitem em contactar-nos, estamos à vossa disposição.
Vamos fazer deste site não só atractivo como útil.

Šio tinklapio tikslas pristatyti Lietuvos gyventojams Portugalijos kultūros subtilybes, kurios puikiai atsispindi mene, o ypač muzikoje. Čia jūs rasite Portugalų muzikos atlikėjų kūrinius, kurie jūsų patogumui išskirstyti pagal žanrus. Mes jums pasiūlysime ne tik Portugalijos muzikos garsenybių dainų ir video klipų, taip pat biografinių aprašymų, bet taip pat rasite ir mažiau žinomų atlikėjų naujausius kūrinius, kuriuos galėsite įvertinti.
Ateityje planuojame organizuoti portugalų muzikos koncertus Lietuvoje, taip pat bendrus projektus su Lietuvos muzikantais, Lietuvos muzikantus pristatyti Portugalijos publikai.
Jei turite pasiūlymų, kokius Portugalijos atlikėjus norėtumėte matyti šiame tinklapyje arba jei turite minčių, kokia informacija galėtume papildyti šį tinklapį, kad jis būtų ne tik patrauklus, bet ir naudingas – siūlome parašyti mums:

LT: Ieva ieva@tauruseventus.lt
PT: Pedro pedrocoelhoso.rp@gmail.com

7 Maravilhas - Fortificação de Mascate / Maškatės tritovė

2009-02-15T13:37:00.000-08:00

Fortificação de Mascate
(Oman / Mascate - Ásia)

A importância da fortificação de Mascate foi pequena até à queda de Ormuz, em 1622. Os portugueses conseguiram sustentá-la por mais alguns anos, período durante o qual conheceu o seu apogeu, mas foi perdida definitivamente em 1653. Conquistada por Afonso de Albuquerque, em 1507, não sabemos ao certo qual a sua intervenção na anterior fortaleza. Quando era capitão João de Lisboa, concretamente no ano de 1552, foi melhorada e modernizada. Esta obra foi profundamente modificada ou mesmo reconstruída, quando o vice-rei D. Duarte de Meneses aí fez levantar outra em 1588Anos volvidos, D. Jerónimo de Mascarenhas começou a fazer um baluarte, num morro elevado em frente da cidade, mas chegando notícias disto à Corte, o rei português mandou que esse baluarte se fizesse ainda mais forte, e que fosse dotado com artilharia conveniente; as cartas que nos dão conta destes assuntos datam de 1597 e 1598. Do complexo defensivo do tempo português existem estruturas importantes incluídas nos dois fortes que ladeiam a enseada, o forte de Mirani e o forte de Jalali. No primeiro são claramente portuguesas as estruturas, bem como a capela, cuja porta, posto que construída por volta de 1588, ainda tem um desenho manuelino. No entanto, a sua estrutura era renascentista, com planta circular e uma cobertura em cúpula. Lembremos que por esta altura o forte foi profundamente alterado e modernizado.

Maškatės tritovė

Maškatės tvirtovė nebuvo tokia svarbi iki Ormuz kritimo 1622-siais. Portugalai sugebėjo ją išlaikyti dar kaletą metų, per kuriuos tvirtovė pasiekė savo epogėjų, tačiau 1653-čiaisiais buvo galutinai prarasta. Pirmą kartą ji buvo užimta 1507 metais, vadovaujant Alfonso de Albuquerque. 1552-siais metais, valdant João de Lisboa, tvirtovė buvo patobulinta ir modernizuota. 1588 metais vice-karalius D. Duarte de Meneses tvirtovę pakeitė iš esmės ją perstatydamas.
Vėliau D. Jerónimo de Mascarenhas pradėjo statyti pylimą ant kalvos priešais miestą, bet sklindant žiniai apie šį pylimą, jis nusprendė padaryti pylimą dar stipresnį, aprūpintą artilerija; žinios apie šią tvirtovę randamos laiškuose, rašytuose 1597 ir 1598 metais.
Iš portugalų laikų gynybinio komplekso aukštame slėnyje išliko dviejų fortų struktūros: Mirani ir Jalali. Pirmojo forto struktūros yra neabejotinai portugališkos kilmės, kaip ir koplyčios, kurios durys buvo pastatytos apie 1588-tuosius metus. Vis dėlto koplyčios architektūra buvo Renesanso laikotarpio: apskritimo formos išplanavimo ir su kupolo uždanga. Tuo metu fortas buvo iš esmės pakeistas ir modernizuotas.

(translation: Giedrė Liutkevičiūtė)

7 Maravilhas - Centro Histórico de Malaca / Istorinis Malakos centras

2009-02-15T13:14:00.001-08:00

Centro Histórico de Malaca
(Malásia – Ásia)

Em 1511, logo após a conquista de Malaca, Afonso de Albuquerque pôs em prática um vasto programa de fortificação. Mais tarde uma nova muralha já circundava o núcleo urbano essencial, e deve ter sido começada cerca de 1526, no tempo do vice-rei D. Pedro de Mascarenhas. Só com D. Estêvão da Gama, entre 1534 e 1539, é que foi dada ordem expressa para que se levantasse uma muralha do lado de terra.As construções defensivas mostraram-se insuficientes, e a Corte viu-se na necessidade de lançar um sistema moderno, com cortinas boas e fortes e baluartes eficazes, que defendessem o núcleo urbano principal, onde haviam sido construídos os edifícios públicos e religiosos: a igreja matriz e a Câmara, a Misericórdia, o Hospital dos Pobres, o Hospital Real, o colégio da Companhia de Jesus, o paço episcopal, e os conventos de Santo Agostinho e de São Domingos. No início do século XVII, o núcleo essencial da povoação estava dentro da fortaleza, funcionando o velho castelo construído por Afonso de Albuquerque, como último reduto e casa do capitão. O fácies claramente português na estrutura urbana de Malaca restringiu-se à zona situada dentro da fortaleza, já que na povoação do outro lado do rio houve apenas a consolidação e melhoria das estruturas pré-existentes, além da criação de algumas defesas. Entretanto a população malaia e luso-malaia prosperou A rede viária foi estabelecida de forma ordenada por bairros étnicos, baseada em longas e rectas vias estruturantes. A zona de maior densidade de ocupação, com ruas a cortarem-se ortogonalmente e a formar blocos rectangulares, ficava em frente da fortaleza e a escassa distância da ponte. A estrutura da povoação do tempo de domínio português ainda existe, e o seu traçado está praticamente intacto.A fortificação de Malaca foi desmantelada pelos ingleses, que só deixaram de pé uma porta, no local onde se levantava o baluarte de Santiago, tendo sido ultimamente posto a descoberto outros troços importantes das cortinas e de baluartes.As igrejas portuguesas e os outros edifícios religiosos também desapareceram, à excepção da igreja dos jesuítas e da igreja de São Lourenço.

Istorinis Malakos centras
(Malaizija – Azija)

1511-taisiais, po Malakos užkariavimo, Afonso de Albuquerque įgyvendimo plačią stiprinimo programą. Apie 1526-tuosiuos, karaliaus D. Pedro de Mascarenhas valdymo laikais buvo pradėta statyti siena, supanti svarbiausią miesto dalį. Ir tik valdant D. Estêvão da Gama, tarp 1534-tųjų ir 1539-tųjų buvo įsakyta pastatyti sieną, supančią visą teritoriją.
Gynybinės konstrukcijos pasirodė nepakankamos ir Teismas nusprendė įrengti modernią sistemą su tvirta uždanga, kuri apsaugotų pagrindinę miesto dalį, kur buvo įsikurę viešosios ir religinės institucijos: bažnyčia, savivaldybė, prieglauda, vargšų ligoninė, Karališkoji ligoninė, Jezaus bendruomenės kolegija, vyskupo rūmai ir Santo Agostinho bei São Domingos vienuolynai. XVII amžiaus pradžioje, pagrindinė gyvenamoji miesto dalis buvo gerai apsaugota, o joje, kaip paskutinė tvirtovė ir valdovo namai, vis dar stovėjo senoji pilis, kurią pastatė Afonso de Albuquerque.
Portugališkos facijos Malakos miesto struktūroje atsispindejo tik trvitovės vidaus teritorijoje, kai tuo tarpu kitoje upės pusėje be keletos gynybinių konstrukcijų tebuvo sutvirtinimai ir seniau egzistavusių struktūrų pagerinimai.
Taigi Malaizijos gyventojai ir Portugalijos malajai klestėjo. Tarp etninių apylinkių buvo sukurtas platus organizuotas kelių tinklas. Zona su didžiausiu gyventojų tankiu buvo pastatyta taip, kad sudarytų stačiakampio formos blokus ir stovėtų priešais tvirtovę, netoli nuo tilto. Portugalų laikų struktura vis dar egzistuoja, o jos isdėstymas liko beveik nepaliestas.
Anglai sunaikino Malakos tvirtovę, palikdami stovėti tik vienas duris toje vietoje, kur iškilo Santiago bastionai ir kur neseniai buvo atrastos kitos svarbios gynybinės uždangos.
Portugalų bažnyčios ir kiti religiniai pastatai taip pat išnyko, išskyrus jezuitų São Lourenço bažnyčią.

(translation: Giedrė Liutkevičiūtė)

7 Maravilhas de Origem Portuguesa no Mundo / Septyni portugalų kilmės pasaulio stebuklai

2009-02-15T13:10:00.001-08:00

Tudo começou com a criação da New 7 Wonders Foundation, com sede no Le Corbusier, em Zurique, pelo filantropo suíço Bernard Weber, que lançou a maior votação à escala planetária jamais realizada para eleger as Novas 7 Maravilhas do Mundo, em 2001.Partindo do conceito original criado por Bizâncio na Grécia Antiga, há mais de 2200 anos, quando foram estabelecidas as 7 Maravilhas, que funcionavam como roteiro turístico, a ideia do Sr. Weber consistia em envolver a população mundial numa campanha de divulgação do património construído pelo homem e com isso contribuir para a sua preservação.Pela primeira vez na história, o cidadão de qualquer país poderia contribuir para a construção de uma memória global, através do seu voto. A New 7 Wonders Portugal foi criada para abraçar este projecto, tendo organizado a Declaração Oficial das Novas 7 Maravilhas do Mundo. Este grandioso evento, que decorreu no Estádio da Luz, foi um dos maiores de sempre em Portugal, tendo tido uma repercussão que ecoou pelos 4 cantos do planeta.Lisboa é hoje reconhecida como a cidade onde esta Declaração Global foi efectuada.Em paralelo, foi organizada a eleição das 7 Maravilhas de Portugal, campanha que fez a maior divulgação de sempre do nosso património histórico e cultural, recuperando o interesse das populações pelos belíssimos castelos, palácios, igrejas e mosteiros que marcam a nossa paisagem.Agora, e dando continuidade a este conceito, vai ser feita a eleição das 7 Maravilhas de Origem Portuguesa no Mundo. A votação já teve início e os resultados serão revelados numa cerimónia em Portugal a 10 de Junho de 2009.
Iniciamos hoje a apresentação das 27 maravilhas em concurso, convidando desde já todos os nossos visitantes a votar em:
http://www.7maravilhas.sapo.pt/#/home

Viskas prasidėjo nuo to, kad 2001 metais Ciuriche, le Corbusier, švedų filantropas Bernard Weber įkurė „New 7 Wonders Foundation (Naujųjų septynių stebuklų fondą) taip paskatindamas didžiausią kada nors vykusį balsavimą visoje planetoje, skirtą išrinkti 7 naujus pasaulio stebuklus.
Pradėdamas nuo originalios koncepcijos, sukurtos Bizancio senovės Graikijos laikais, prieš dugiau nei 2200 metų, kai buvo sukurti 7 pasaulio stebuklai, Weber savo idėją išplėtojo įtraukdamas viso pasaulio gyventojus į protevių palikimo skleidimo ir išsaugojimo kampaniją.
Pirmą kartą istorijoje bet kurios šalies pilietis savo balsu galėjo prisidėti prie visuotinio atminimo kūrimo.
„Septyni nauji pasaulio stebuklai Portugalijoje“ buvo įkurta šiam projektui skatinti, pasirašant oficialią septynių pasaulio stebuklų deklaraciją. Renginys įvykęs Estadio da Luz buvo vienas iš didžiausių kada nors vykusių Portugalijoje ir sulaukusių daugiasia atgarsių iš visų keturių pasaulio kraštų.
Šiandien Lisabona yra žinoma kaip miestas, kuriame įsigaliojo Pasaulinė Deklaracija.
Tuo pat metu buvo suorganizuoti „Septyni Portugalijos stebuklai“, kampanija, kuri labiausiai paskleidė mūsų istorinį ir kultūrinį palikimą, atkurdama gyventojų susidomėjimą nuostabiomis pilimis, rūmais, bažnyčiomis ir vienuolynais, žyminčiais visą šalies peizažą. Dabar, tęsiant šį kontekstą, bus organizuojami septynių portugalų kilmės pasaulio stebuklų rinkimai. Balsavimas jau prasidėjo ir rezultatai bus atskleisti ypatingos ceremonijos metu, 2009-tųjų metų birželio 10-tą dieną Portugalijoje.
Šiandien pristatome 27 konkurso stebuklus, kviesdami visus prisidėti prie balsavimo:
http://www.7maravilhas.sapo.pt/#/home

(translation: Giedrė Liutkevičiūtė)

Rap e Fado uma mistura explosiva...

2009-02-15T09:32:00.001-08:00

O que acontece quando se mistura a selva urbana, de palavras, rimas, ritmo e poesia (Rap), com a cultura tradicional da saudade, lágrimas, paixão e da dor(Fado)?
Este foi o resultado de uma iniciativa criada pelo UPA(Unidos para ajudar), que reuniu o melhor artista de hip-hop nacional(Boss AC), com a melhor voz do panorama musical português da actualidade(Mariza).
É a junção da batida com a guitarra Portuguesa, do tradicional e do moderno, dois mundos opostos que fazem da música, "mantém-te firme", extremamente arrepiante, com uma letra repleta de significado.

culture live Vilnius'09

2009-02-10T08:51:00.000-08:00

Neste ano tão importante para a cidade de Vilnius, como Capital Europeia da Cultura, gostaríamos de registar que o nosso blog foi considerado pela organização deste evento, como sendo um dos projectos importantes para a divulgação da cultura de Portugal, nesta cidade, e por consequência, neste país. Por isso, muito nos orgulha o facto de nos ter sido concedido o privilégio de usar aqui o logo oficial da "Vilnius - European Capital of Culture 2009". Assim, e como devem ter já reparado, mudámos um pouco o visual do "Olá Vilnius", colocando um cabeçalho novo que inclui o "prémio" recebido.

Šiais metais, itin svarbiais Vilniui, kaip Europos kutūros sostinei, norėtume pabrėžti, kad šio renginio organizatoriai mūsų blog’ą pripažino vienu iš svarbiausių Portugalijos kultūrą skleidžiančių projektų tiek Vilniuje, tiek visoje Lietuvoje. Todėl didžiuojamės privilegija naudoti oficialų “Vilniaus – Europos kultūros sostinės” logą čia, mūsų blog’e. Taigi, kaip jau turbūt pastebėjote, šiek tiek pakeitėme “Olá Vilnius” išvaizdą, naudodami naują antraštę, kurioje atsispindi ir mūsų gauta “premija”.

Tunas Académicas / Akademinė muzikos grupė

2009-02-06T08:52:00.000-08:00

A Tuna Académica é um agrupamento constituído por estudantes essencialmente do ensino superior. O repertório musical das tunas é extremamente variado, indo desde adaptações de temas de autor, passando pela música erudita, até composições originais cuja temática incide essencialmente na vida boémia estudantil, na celebração do amor, mantendo afinidades temáticas com o fado e um certo estilo de música muito em voga em meados do século XX, de cariz humorístico e brejeiro - picaresco, portanto. Envergam usualmente o traje académico da instituição que representam, sem prejuízo de em certos casos serem criados trajes especificamente para o efeito - inspirados, em todo o caso, quer em trajes estudantis de séculos passados, quer com adaptações de elementos etnográficos da região a que pertence.
Uma das composições que nunca pode faltar nos concertos que as Tunas Portuguesas vão fazendo um pouco por todo o Mundo é esta, “Amores de Estudante”:

Akademinė muzikos grupė dažniausiai būna sudaryta iš universiteto studentų. Muzikinis „tunų“ repertuaras yra labai įvairus, nuo klasikinės muzikos autorinių kūrinių adaptacijos iki originalių kompozicijų, kurių tematika dažniausiai yra bohemiškas studentų gyvenimas ir meilės šventimas, kartu išlaikant panašumą su fado ir kitais muzikos stiliais, populiariais XX amžiaus viduryje, taip pat humoristinį ir sarkastinį,- taigi provokuojantį- charakterį. Atlikėjai dažniausiai dėvi savo atstovaujamos mokslo institucijos specialiai sukurtą kostiumą, kuriam įkvėpimo semiasi iš praėjusių laikų studentų apdarų, ar etnografinių regiono elementų.
Siūlome paklausyti vieną kompoziciją – „Amores de Estudante“ („Studento meilės“), kuri visada atliekama Portugalijos „tunų“ koncertuose, visame pasaulyje:

Carlos Paredes - Movimento Perpétuo / Carlos Paredes – Nesibaigiantis judėjimas

2009-02-06T07:58:00.000-08:00

Foi um dos grandes guitarristas e é um símbolo ímpar da cultura portuguesa. É ainda um dos principais responsáveis pela divulgação e popularidade da guitarra portuguesa. Para além de executante, Carlos Paredes foi um grande compositor.
Tendo tido grandes influências dos seus antepassados - pais, avós, tios, todos eles exímios guitarristas de Coimbra – a sua vida para Lisboa marcou-o e inspirou-lhe muitos dos seus temas e composições.
É conhecido como „O Mestre da guitarra portuguesa“ ou „O homem dos mil dedos“ e deixou-nos composições maravilhosas como esta, denominada „Movimento Perpétuo“:

Carlos Paredes – vienas žymiausių gitaristų ir neprilygstamas portugalų kultūros simbolis. Jis vis dar yra vienas pagrindinių portugalų gitaros puoselėtojų. Be to kad yra puikus atlikėjas, Carlos Paredes taip pat yra ir didis kompozitorius.
Nors jo kompozicijoms ir tematikai daug įtakos turėjo tėvai, seneliai, dėdės, kurie buvo puikūs Coimbros gitaristai, gyvenimas Lisabonoje taip pat paliko pėdsaką jo kūryboje.
Carlos Paredes yra žinomas kaip „portugalų gitaros meistras“ ar „žmogus su tūkstančiu pirštų“, kuris mums padovanojo daug nuostabių kūrinių kaip ir šį, pavadintą „Nesibaigiančiu judėjimu“:

Esta mesma composição continua a seduzir diferentes músicos e outros instrumentos, como Gonçalo Pereira:

Ši kompozicija vis dar traukia skirtingus instrumentus ir muzikantus, kaip Gonçalo Pereira:

ou o Quarteto Artemsax:

Ar „Artemsax“ kvartetas:

http://www.youtube.com/watch?v=oatgmdfZsak&feature=related

Para quem pretender conhecer um pouco mais de Carlos Paredes, pode visionar esta reportagem da televisão portuguesa:

Tie, kurie norėtų artimiau pažinti Carlos Paredes, gali pažiūrėti šį Portugalijos televizijos reportažą:

Colecção de Pais-Natal / Kalėdų Senelių kolekcija

2009-02-06T07:40:00.000-08:00

Esta é uma maluquice como outra qualquer. É também uma colecção como outra qualquer. Para dizer verdade, não sei muito bem quando e porque a comecei. Talvez tenha mais de 10 anos, cerca de 200 peças e na colecção estão já representados, como não podia deixar de ser, os Pais-Natal lituanos. Na visita ao Porto, A LTV soube desta aventura e visitou a colecção...

http://www.lrt.lt/media.php?strid=2961828&id=5125383

Ši beprotystė yra tokia, kaip ir bet kuri kita. Ir ši kolekcija yra tokia, kaip ir bet kuri kita kolekcija. Tiesą sakant, gerai nežinau, kada ir kodėl ją pradėjau. Kolekcija gyvuoja jau 10 metų, turi apie 200 vienetų, ir žinoma, taip pat pristato lietuviškus Kalėdų Senelius. LTV vizito Porte metu sužinojo apie šį nuotykį ir aplankė kolekciją...

http://www.lrt.lt/media.php?strid=2961828&id=5125383

Biblioteca Digital Camões / Skaitmeninė Camões biblioteka

2009-02-02T08:36:00.000-08:00

O Instituto Camões acaba de lançar a BIBLIOTECA DIGITAL CAMÕES, com cerca de 1200 títulos, entre artigos, livros, partituras e textos de cultura humanística portuguesa, para consulta gratuita. A consulta das obras não necessita qualquer registo ou subscrição e poderá ser feita em:

http://cvc.instituto-camoes.pt/conhecer/biblioteca-digital-camoes.html

Camões institutas atidaro nemokamą Skaitmeninę biblioteką, su beveik 1200 straipsnių, knygų, partitūrų ir tekstų apie portugalų humaniztinę kultūrą. Norint naudotis šia biblioteka nereikia registruotis, paiešką galite pradėti čia:

http://cvc.instituto-camoes.pt/conhecer/biblioteca-digital-camoes.html

Lisboa, cidade da tolerância - Lisabona, tolerancijos miestas

2009-02-02T08:00:00.000-08:00

Lisboa é uma cidade cheia de tolerância para todas as pessoas, ideias e nacionalidades. Os visitantes e habitantes desta cidade podem agora ler isso em várias línguas, também em lituano, numa parede branca perto da Praça do Rossio.

Lisabona - miestas, kupinas tolerancijos visiems žmonėms, tautybėms bei idėjoms. Dabar šio miesto gyventojai ir lankytojai gali tuo įsitikinti, minutėlei stabtelėję prie baltos užrašais išmargintos sienos greta Rossio aikštės. "Lisabona, tolerancijos miestas",- skelbia ir lietuviškas užrašas.

Lietuvos televizijos „Labame ryte“ kultūros vėjai nuneš į Pietus / A cidade do Porto na LTV

2009-01-24T07:45:00.000-08:00

Rudenį aplankę Suomiją, Švediją, Norvegiją, Daniją ir Islandiją bei LTV žiūrovams pristatę reportažų ciklą „Kultūros vėjai iš Šiaurės“, TV žurnalistai Ignas Krupavičius ir Irma Juškėnaitė šį kartą nuotykių ieškoti patraukė į Pietus, į toliausiai nuo Lietuvos nutolusią Europos šalį - Portugaliją.
„Portugalijoje vidury žiemos mus lydėjo saulė ir labai lėtas, nerūpestingas tempas, todėl ir mes, pasikrovę šiltos energijos, neskubėdami pasinėrėme į nuoširdžias vietos šypsenų paieškas. Kultūrą labiausiai atspindi jos žmonės, todėl ragauti Porto vyno į rūsį leidomės su ambasadoriumi, prie vakarienės stalo apie Lietuvą ir Portugaliją kalbėjomės su mūsų šalies futbolo rinktinę treniruojančiu Jose Couceiro ir pan.“, - dalijasi įspūdžiais LTV laidos „Labas rytas“ vedėjas Ignas Krupavičius.
Žurnalistai pietuose aplankė 2001-ųjų metų Europos kultūros sostinę Portą ir planuojamą 2012-ųjų Europos kultūros sostinę Gimarainsą. Vietiniame turguje jie domėjosi, kaip batsiuviui pavyksta atsiginti žuvies pardavėjų dėmesio, tradiciniame restorane mirko riebaluose, kino teatre grojo kibirais, miesto centro parke ieškojo ramybės, o nacionalinės Portugalijos televizijos tiesioginės rytinės laidos „Laimės skveras“ filmavime „gaudė“ pyragus.
Projektą parėmė Portugalijos ambasada Lietuvoje.
Pietietiški reportažai iš Porto ir Gimarainso – nuo pirmadienio, sausio 26 d., per Lietuvos televizijos informacinę pramoginę laidą „Labas rytas".

Reportas: 7:15-7:30 ir 8:35-8:50

http://www.alfa.lt/straipsnis/10248232/?Lietuvos.televizijos.Labame.ryte.kulturos.vejai.nunes.i.Pietus=2009-01-24_06-00

http://www.elta.lt/zinute_pr.php?inf_id=965696

http://whatson.delfi.lt/news/eteris/article.php?id=20242632

Depois de visitar Finlândia, Suécia, Noruega, Dinamarca e Islândia e tendo apresentado o ciclo das reportagens “Ventos da cultura do Norte“, os jornalistas Ignas Krupavičius e Irma Juškėnaitė decidiram procurar por novas aventuras no Sul – no país europeu mais distante da Lituânia – Portugal.
„Em Portugal, no meio de pleno inverno fomos acompanhados por sol e por um ritmo muito lento e despreocupado, por isso, cheios de energia quente, começamos a procurar por verdadeiros sorrisos locais. As pessoas reflectem sempre melhor a cultura dum país, por isso provamos o vinho do Porto com o ex-Embaixador, jantamos e falamos da Lituânia e Portugal com o José Couceiro.“, - referiu o jornalista Ignas Krupavičius.
Os jornalistas visitaram o Porto – Capital Europeia da Cultura no ano 2001 e Guimarães – a possível Capital Europeia da Cultura no ano 2012. Num mercado local perguntaram a um sapateiros como consegue aguentar as peixeiras, num restaurante tradicional provaram pratos típicos, tocaram música em baldes num cinema transformado em auditório, procuraram tranquilidade no parque central, e filmaram bolos tradicionais de Natal no programa “Praça da Alegria” da televisão nacional de Portugal.
O projecto foi patrocinado pela Embaixada de Portugal na Lituânia.
As reportagens do Sul – Porto e Guimarães - serão apresentadas na programa “Bom Dia” da televisão nacional da Lituânia a partir do dia 26 de Janeiro, entre as 7:15 e 7:30 e entre as 8:35 e 8:50.

http://www.alfa.lt/straipsnis/10248232/?Lietuvos.televizijos.Labame.ryte.kulturos.vejai.nunes.i.Pietus=2009-01-24_06-00 http://www.elta.lt/zinute_pr.php?inf_id=965696 http://whatson.delfi.lt/news/eteris/article.php?id=20242632

Instituto Camões - 80 anos / Camões institutui - 80 metų

2009-01-22T09:02:00.000-08:00

O Instituto Camões completa hoje 80 anos de idade.

Para comemorar esta efeméride será hoje apresentado na sua sede, um estudo sobre a História do Instituto, efectuado por uma equipa de investigadores do Instituto de História Contemporânea da Universidade Nova de Lisboa, dirigida pela professora universitária Fernanda Rollo. O estudo situa a origem do Instituto Camões na criação a 16 de Janeiro de 1929 da Junta de Educação Nacional (JEN), no âmbito do Ministério da Instrução Pública, instituição que tinha atribuições tanto no interior como no exterior do país nos campos cultural e científico, nomeadamente a atribuição de bolsas de estudo.
A sua actual denominação data de 15 de Julho de 1992, e surgiu da sequência da extinção do Instituto de Cultura e Língua Portuguesa (1980-92). Antes dele existiram o JEN, Instituto para a Alta Cultura (1936-52), Instituto de Alta Cultura (1952-76), Instituto de Cultura Portuguesa (1976-80).
A designação adoptada para o Instituto (Instituto Camões) é homenagem ao poeta mais célebre da literatura portuguesa, Luís Vaz de Camões (1524?-1580), autor, entre outras obras, do poema épico "Os Lusíadas" (1572), cujo tema central é a descoberta do caminho marítimo para a Índia (1497-1499) por Vasco da Gama.
Camões pode bem ser considerado um símbolo da diáspora portuguesa. Desconhecendo-se onde nasceu, granjeador de certa fama como poeta na corte de D. João III, sabe-se que participou em várias campanhas militares no Norte de África, no decurso de uma das quais perdeu um dos olhos. Embarcou para a Índia e mais tarde, em Macau, foi provedor dos defuntos e ausentes, onde nasceu o poema épico «Os Lusíadas». Nesses lugares distantes guerreou, viveu e amou (recorde-se a lenda dos seus amores com Dinamene) durante cerca de quinze anos.
No regresso a Portugal deteve-se ainda em África. Na costa oriental desse continente, terá vivido por vezes da caridade de alguns que lhe reconheciam o talento e lhe apreciavam o convívio.
Uma vez em Lisboa, leu «Os Lusíadas» ao jovem monarca D. Sebastião, a quem dedicou o poema. O livro foi publicado em 1572, tendo o poeta sido agraciado com uma tença real no valor de quinze mil réis anuais. Luís de Camões terá morrido no dia 10 de Junho de 1580, na miséria.

PARABÉNS!

Šiandien Camões institutui sueina 80 metų.

Šiam įvykiui pažymėti, šiandien Instituto būstinėje bus pristatytas tyrimas apie jo istoriją, atliktas tyrėjų komandos iš Naujojo Lisabonos universiteto Šiuolaikinės istorijos instituto, vadovaujant profesorei Fernandai Rollo. Tyrimas Camões institutą kildina iš 1929-tųjų sausio 16-tą įkurtos Nacionalinės Mokslo Tarybos prie Švietimo ministerijos, institucijos, kuri veikė kultūros ir mokslo srityse tiek šalies viduje, tiek už jos ribų, ypač skiriant mokslo stipendijas. Dabartinis Instituto pavadinimas atsirado 1992-tųjų liepos 15-tą kaip Portugalų kalbos ir kultūros instituto išnykimo pasekmė (1980-92). Prieš jį egzistavo Nacionalinė Mokslo Taryba, Institutas aukštai kultūrai (1936-52), Aukštos kultūros institutas (1952-76), Portugalų kultūros institutas (1976-80).
Camões vardo suteikimas institutui yra duoklė žymiausiam portugalų poetui - Luís Vaz de Camões (1524? -1580), autoriui, kuris be kitų darbų parašė epinę poemą "Os Lusíadas" (1572), pasakojančią apie Vasco da Gama jūrų kelio į Indiją atradimą (1497-1499). Camões gali drąsiai būti laikomas Portugalijos diasporos simboliu. Nežinoma, kur gimęs, Camões pasiekė šlovę kaip poetas karaliaus João III rūmuose, dalyvavo keliose karinėse akcijose Šiaurės Afrikoje, kurių vienos metu prarado akį. Aplankė Indiją, o vėliau Makau, kur ir gimė epinė poema "Os Lusíadas". Šiuose tolimuose kraštuose jis kariavo, gyveno ir mylėjo (prisiminkite legendą apie jo meilę su Dinamene) apie penkiolika metų. Grįždamas į Portugaliją jis sustojo Afrikoje. Gyveno rytinėje šio kontinento pakrantėje iš dosnumo žmonių, kurie pripažino ir vertino jo talentą.
Vieną kartą Lisabonoje perskaitė "Os Lusíadas" jaunam monarchui D. Sebastião, kuriam ir dedikavo savo poemą. Knyga buvo išleista 1572 metais, o poetui suteiktas penkiolikos tūkstančių rėjų kasmetinis atlyginimas. Luís Vaz de Camões mirė skursdamas 1580-tųjų birželio 10-tą.

SVEIKINAME!

Tudo o que te dou... / Viskas, ką tau daviau...

2009-01-22T04:48:00.000-08:00

Uma velha canção de Pedro Abrunhosa foi cantada em dueto por ele com... NELLY FURTADO (a qualidade do vídeo não é muito boa, mas aqui fica o registo).

Vieną seną savo dainą Pedro Abrunhosa sudainavo kartu su... NELLY FURTADO (video kokybė nėra labai gera, bet čia lieka įrašas).

... e para recordar, a versão do Pedro:

...ir senąjai Pedro versijai prisiminti:

Club Satta - Um Português em Vilnius / Klubas „Satta“ – portugalas Vilniuje

2009-01-21T04:12:00.000-08:00

Com um sócio lituano, Hugo Bermejo abriu o Satta, "um conceito diferente de bar".
O Satta apresenta espectáculos alternativos, assegurados por um programador próprio, como por exemplo aquele que aconteceu recentemente: "poesia electrónica alemã", declamada por uma artista germânica, ladeada por sons produzidos em computador e imagens projectadas numa tela. Localizado em Vilnius, na cave do edifício do grupo "Rytas", muito próximo da Av. Gedimino, este é um dos locais "alternativos" de Vilnius, a visitar depois das 23 horas...

http://ww1.rtp.pt/noticias/index.php?article=381864&visual=26&rss=0

http://www.vilnius-life.com/drink/pubs_cafes_details/59-Satta

Hugo Bermejo, kartu su lietuviu partneriu įkūrė Satta – „kitokios koncepcijos“ barą. Satta bare, programuotojo pagalba pristatomos alternatyvios programos, kaip pavyzdžiui neseniai įvykusi „Elektroninė vokiečių poezija“, deklamuota vienos vokiečių artistės, lydima kompiuterio kuriamų garsų ir vaizdų, demonstruojamų ant drobės. Satta baras įsikūręs Vilniuje, „Ryto“ pastato rūsyje, prie pat Gedimino prospekto, yra viena iš „ alternatyvių“ Vilniaus vietų, kurias verta aplankyti po 23 valandos...

http://ww1.rtp.pt/noticias/index.php?article=381864&visual=26&rss=0

http://www.vilnius-life.com/drink/pubs_cafes_details/59-Satta

Vilnius'09 em Lisboa / Vilnius'09 – Lisbonoje

2009-01-21T03:44:00.000-08:00

Decorreu no passado dia 26 de Novembro a apresentação oficial de Vilnius Capital Europeia da Cultura 2009 A cerimónia decorreu no Teatro São Luiz, Lisboa e foi marcada por uma oferta muito especial – uma estátua de um anjo branco, símbolo maior daquela cidade.
Criada pelo famoso artista Vaidas Rasmoska, a escultura está já presente nas maiores cidades europeias como Milão, Varsóvia, Dublin, Riga, entre outras. Vilnius pretende que o Anjo Branco potencie a adesão de visitantes aquela que é a Capital Europeia da Cultura.
Com a presença de Algimantas Rimkunas, Embaixador da Lituânia em Portugal, Elona Bajoriniene, Directora de Vilnius Capital Europeia da Cultura 2009, Vaidas Ramoska, autor da escultura do Anjo, representantes da Câmara Municipal da Lisboa e outras individualidades do mundo cultural português, este evento serviu também para apresentar o programa cultural que Vilnius agendou para este ano de 2009.

O conceito de Vilnius Capital Europeia da Cultura – CULTURE LIVE – tem por base uma Cultura Viva, sempre em mudança e que assume diferentes formas. É um fluxo constante que envolve não só os artistas profissionais, como todos os residentes e visitantes da cidade. Serão mais de 900 eventos culturais e sociais, englobando 100 estreias e criações artísticas de todo o mundo num programa cultural a não perder.

http://jn.sapo.pt/PaginaInicial/Cultura/Interior.aspx?content_id=1050333

http://ww1.rtp.pt/noticias/index.php?article=374544&visual=26&rss=0

Lapkričio 26 dieną Lisabonoje buvo oficialiai pristatytas „Vilnius – Europos kultūros sostinė 2009”. Ceremonija vyko São Luiz teatre ir buvo pažymėta ypatinga dovana – balto angelo statula, jau tapusia Vilniaus miesto simboliu. Vaido Ramoškos sukurta statula jau pasiekė didžiuosius Europos miestus: Milaną, Varšuvą, Dubliną, Rygą ir kitus. Vilnius siekia, kad Baltasis Angelas pritrauktų kuo daugiau Europos kultūros sostinės lankytojų. Dalyvaujant Algimantui Rimkui, Lietuvos ambasadoriui Portugalijoje, Elonai Bajorinienei, „Vilniaus - Europos kultūros sostinės 2009“ direktorei, Vaidui Ramoškai, Baltojo Angelo statulos autoriui, Lisabonos savivaldybės atstovams ir kitiems Portugalijos meno pasaulio žmonėms, buvo pristatyta kultūrinė 2009-tųjų metų programa.
„Vilniaus - Europos kultūros sostinės“ koncepcija – GYVA KULTŪRA – nuolat judanti ir įgaunanti skirtingas formas. Tai nuolatinis srautas, kuris apima ne tik profesionalius menininkus, bet ir miesto gyventojus bei svečius. Kultūrinėje programoje, kurios nevalia praleisti, bus daugiau nei 900 kultūros ir socialinių renginių, įskaitant 100 žvaigždžių ir kūrinių iš viso pasaulio.

http://jn.sapo.pt/PaginaInicial/Cultura/Interior.aspx?content_id=1050333 http://ww1.rtp.pt/noticias/index.php?article=374544&visual=26&rss=0